Accueil arrow Jugendgemengerot
Jugendgemengerot
Jugendgemengerot vum 12.04.2008

 

Ont participé à la première séance du Jugendgemengerot:

Les membres du Jugendgemegerot: Eric Charlé – Zenia Charlé – Endrit Hasi – Max Menin – Estelle Scheuren – Daniel Schreiber – Edin Subjevic – Medin Subjevic – Charel Wohl

Les membres du Collège échevinal: Claude Meisch – Roberto Traversini – Carlo Bernard

Coordinateur: Franco Rancitelli

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

E schéine gudde Moien, Dir Dammen an Dir Häre vum Jugendgemengerot. Ech begréissen Iech ganz häerzlech am Sëtzungssall vun der Gemeng Déifferdeng. E Sall, wou Dir vläicht bis ewell nach net esou oft oder nach guer net dobanne waart. Et ass awer ëmmer hei, wou de richtege Gemengerot zesumme kënnt. Do, wou wichteg Décisioune geholl ginn, déi déi Jonk an och déi manner Jonk an eiser Gemeng betreffen. Déi probéieren, dat wat geschitt ass, riicht ze béien, an dat, wat nach soll kommen, ze preparéieren.

Hei si mer eis oft eens, wann et drëm geet, fir ze kucken, wat mer als Gemeng solle maachen. Mir sinn eis awer och heiansdo net eens. Da gëtt och mol hefteg diskutéiert. An no all Punkt gëtt och ofgestëmmt. Dat heescht, ronderëm den Dësch gëtt herno een nom anere gefrot, ob hie fir dat ass, wat proposéiert an diskutéiert ginn ass, oder ob hien dogéint ass. Déifferdeng ass eng Gemeng, déi ganz jonk ass. Wa mer d'Statistike kucken – woubäi d’Statistiken net ëmmer alles aussoen, an eng Statistik kann een esou kucken an och ëmmer aneschters –, soen d'Zuelen, datt mer déi jéngste Gemeng aus dem ganze Süde sinn. Dat mierkt een, wann ee gesäit, datt mer permanent Schoulen ausbauen. Dat mierkt een, wann ee gesäit, wéivill Aktivitéite mer fir Kanner, fir Jonker an eiser Gemeng hunn. An dat mierkt een eben och, wann ee gesäit, datt Dir Iech zesummegesat hutt, fir d’Interesse vun deene Jonken, vun deene Jugendlechen ze verdeedegen. An ebe fir haut och bei eis, de Schäfferot, ze kommen, fir eis Är Propositiounen, Är Wënsch, Är Problemer duerzeleeën. An da kënne mer doriwwer diskutéieren. Dat ass wichteg, well mir sinn net méi esou jonk wéi Dir. An Dir wësst vill besser wéi mir dat kënne wëssen, wat déi Jonk vun haut gären hätten, wou hir Problemer sinn, wat se vun der Gemeng verlaangen. Do sinn ech jo nach net deen eelste Buergermeeschter, deen dëst Land gesinn huet. Mä trotzdeem muss ech soen: “Wann ech mech och nëmmen 20 oder 25 Joer probéieren zeréck ze versetzen, ass et haut schwéier nozevollzéien, wat ee Jonke vun haut gären hätt, wat seng Problemer sinn, wou hie seng Plaz an eiser Gemeng gesäit, a wou hie se vläicht bis ewell och nach net richteg fonnt huet.”

Mir si wierklech gäre bereet, eppes ze maachen, Suen zur Verfügung ze stellen, Personal anzestellen, Raimlechkeeten ze schafen. Mä wa mer dat maachen, hätte mer awer och gären, datt et herno dozou féiert, datt Dir zefridde kënnt sinn. Datt mer et esou maachen, datt Dir an all déi, déi Dir représentéiert, zefridde kënnt sinn. Well mir schwätzen net nëmme vun Iech, déi de Mueren heihinner konnte kommen, mä vun all deene Jonken aus eiser Gemeng. An dofir ass et eben och wichteg, datt Dir eis sot, wat all déi Jonk aus der Gemeng vun der Gemengepolitik, vun de Gemengepolitiker, vun der Gemeng, vun der Verwaltung, vun eise Servicer verlaangen. Dat wäert net esou sinn, datt mer herno eraus ginn an Iech bei allem Recht ginn a gesot hunn: “Ah jo, dat maache mer elo”, an e Méindeg de Mueren, wa mer um 8 Auer erëm hei ukommen, fänke mer dann direkt domatter un. Do wäerten et bestëmmt Punkte ginn, wou mer soen: Dat dote maache mer souwisou. Dat hu mer scho geplangt. An dat doten iwwerleeë mer eis. An dat anert: do si mer carrément dogéint. Well et geet net. Et kascht zevill. Oder mir sinn nach net iwwerzeegt dovunner. Mä et ass un Iech, fir eis haut de Moien och dovunner ze iwwerzeegen, fir eis Argumenter ze ginn, firwat mer dann dat eent an dat anert aneschters misste maachen, wéi bis ewell.

Meng Suerg ass ëmmer, datt mer seriös diskutéieren, datt mer och controverse diskutéieren. Dat heescht, datt jidderee seng Meenung ka soen. Mir sinn net de Moien hei, fir jidderengem Recht ze ginn. Mä datt mer awer sachlech diskutéieren, datt mer ee mat deem aneren fäi bleiwen. Déi Dammen an déi Häre vun de Press wäerten elo denken, eigentlech géinge se dat net esou richteg mierken, datt dat ëmmer meng Suerg wär. Mä ech probéieren dat dann awer och alt. An eis, deene grousse Politiker, geléngt et dann och net ëmmer. Mä mir sollen eis et awer virhuelen. A grad esou solle mer eis et och de Moie virhuelen.

Dir hutt gesinn, datt ech zwee Hären nieft mer hunn. Eigentlech si mer zu véier am Schäfferot. Ech muss de Jean Lorgé de Moien entschëllegen, dee leider keng Zäit hat. Mir hunn eng Aarbechtsopdeelung am Schäfferot. Do këmmert jidderee sech ëm eng Rei vun Themen, déi Iech och bestëmmt interesséieren. Ee vun deenen Themen, wou ech mech selwer als Buergermeeschter drëm këmmeren, ass, zum Beispill, d'Schoul. Alles dat, wat mat der Primärschoul, mam Préscolaire, mam Précoce ze dinn huet. Alles dat och, wat mat deene Betreiungsstrukturen, Maisons relais ronderëm d'Schoulen ze dinn huet. Dat ass ee vun deene Sujeten, wou ech als Buergermeeschter mech selwer am Detail drëm këmmeren. De Roberto Traversini ass deen, dee wierklech fir d'Jugendaarbecht zoustänneg ass am Schäfferot. Fir de ganze soziale Volet, fir all Ëmweltfroen. Also och eppes, wat ganz besonnesch jonk Leit misst interesséieren. Den Här Bernard ass zoustänneg, ënnert anerem, fir Spillplaze vu ganz kleng bis ganz grouss. Dat heescht, vum klenge Bëbee bis an de Lëmmelsalter erop, an och nach heiansdo doriwwer eraus. Aner Froen, wou Iech als Jonker bestëmmt och interesséieren an hien och dofir zoustänneg ass, ass d'ganz Verkéiersproblematik, d’ganzt Buswiesen, den Transport. Alles dat, wou jonk Leit jo och e grousse Besoin hunn, well Dir nach net esou mobil sidd, well Dir nach kee Führerschäin hutt, an dofir eben op déi aner Méiglechkeeten ugewise sidd. Wéi ee ka mat engem Vëlo, mat engem Bus, an esou weider, vun enger Plaz op déi aner kommen. Ech wëll net alles erklären, ëm wat mer eis këmmeren. Mä ech hu mol probéiert, déi Haaptsujeten erauszehuelen, wou jonk Leit och missten interesséieren, an iwwert déi mer dann herno och vläicht kënnen diskutéieren.

Well de Roberto als Jugendschäffen och fir de Jugendgemengerot zoustänneg ass an éischte Kontaktpartner fir de Jugendgemengerot ass, ginn ech him d'Wuert. An da wäert hien eis duerch dëse Moie leeden.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Ech mengen, eise Jugendgemengerot wäert dat vum selwe maachen. Ech wollt just e bësse fir d'Presseleit erklären. Well et déi éischte Kéier ass, wou mer eis treffen, wéi et zustane komm ass, a firwat grad déi Jonker do sëtzen. Dat heescht, et ass eng Initiativ vun der Gemeng an dem Jugendhaus vu virun zwee Joer, fir e Jugendgemengerot an d'Liewen ze ruffen. Nodeems mer scho 4, 5 Joer e Kannergemengerot haten, an do scho mam Gedanke gespillt haten – viru 4, 5 Joer –, nom Kannergemengerot effektiv d'Kanner, d'Jugendlecher esou ze erzéien, datt se dat géife weider maachen.

Dat ass eis natierlech och gelongen. An dofir hu mer virun zwee Joer en Opruff gemaach duerch ganz Déifferdeng. Dat war eng Kaart, déi toutes-boîtes ausgedeelt ginn ass vun der Gemeng. An doropshin hate sech ronn 30 Jonker gemellt. Dunn hu mer gesot: “Wéi solle mer dat maachen, fir datt se awer eng Représentativitéit hunn?” Dunn hu mer geduecht, an der ganzer Gemeng Wahlen ofzehalen, wier net dat richtegt. An zesummen hu mer dann décidéiert – dat heescht, déi Jonk, déi Verantwortlech vun der Gemeng an déi vum Jugendhaus –, ze soen: “Kommt, mer ginn Ënnerschrëfte sammelen”. Dat heescht, fir datt ech kann am Jugendgemengerot matmaachen, muss ech esou vill Jonker représentéieren. Dat heescht, déi Jonk, wou hei sëtzen – entschëllegt, si si meeschtens zu 12 –, hunn 30 Ënnerschrëfte gesammelt vun 30 verschiddene Jonker. Dat huet hinnen dann d'Recht ginn, matzemaachen, ouni grousse Vote. Dat heescht, déi Jonk, wou hei sëtzen, représentéieren 30 Jonker. D'Struktur ass och nach op. Dëst Joer sinn erëm Jonker bäikomm. Et sinn aner Jonker erëm ewech gefall. Dat geet hin an hier.

Eist Zil ass op alle Fall – d'Gemengenzil an d'Jugendhauszil –, datt de Jugendgemengerot kann ënnert 1, 2, 3 Joer selbststänneg fonctionnéieren. Datt se also net méi brauche vun engem Betreier – dat ass de Franco am Moment – vum Jugendhaus gehollef ze kréien, datt se sech vum selwen droen. Mä et ass effektiv e Projet, wou op laang Zäit ass. Mir si schonn 2 Joer amgaangen. Dat heescht, virun zwee Joer huet et ugefaangen. D'lescht Joer hu se fonctionnéiert. Si hu kleng Saache gemaach. Déi eng oder aner grouss Saach. An elo fänke se wierklech un ze wuessen. An et mierkt ee wierklech: wann nach 2, 3 Joer erëm sinn, musse mer eis hei uewen – wa mer dann nach hei uewe sëtzen – waarm undoen, well da si se kritesch. Dat mierke mer herno wahrscheinlech, datt schonn aner Froe kommen an aner Saache wéi an eisem Kannergemengerot.

An et ass genau dat, mengen ech, wat mer wëllen. Datt mer et fäerdeg bréngen, kritesch Bierger a Biergerinnen ze kréien. An datt eis Jonk sech och herno kënnen engagéieren. Datt se mierken: “Et ass einfach, ze froen. Mä et muss een awer och kucken, wat ee freet. Wat do och un Aarbecht hannendru stécht”. Dat heescht, mir verlaangen och vun hinnen, datt se och net nëmmen Ideeë soen, mä mat eis upaken, wéi mer kënnen dozou kommen.

Anerwäerts si mer natierlech och stolz an houfreg, datt mer déi éischt Gemeng sinn, wou e Jugendgemengerot huet. Mir waren eng vun deenen éischten, wou e Kannergemengerot haten. Mir sinn elo déi éischt. Et ass zwar net eist Zil, mä et deet awer gutt, ze gesinn, datt eis Gemeng wierklech ëmmer méi de Kanner, de Jugendleche gerecht gëtt. A mer wäerten alles versichen, op alle Fall op deem Niveau weider ze fueren, wou mer viru 4, 5 Joer ugefaangen hunn. An ech mengen, datt mer wierklech op deem gudde Wee sinn. Natierlech kréie mir wahrscheinlech och net ëmmer Blumme geschéckt. Mä dat ass eppes, wat ganz normal ass. Mir hoffen och, datt wierklech kritesch Saache kommen. Datt se soen: “Dat maacht Dir net gutt”. Mä mir wieren natierlech och frou ze héieren, wat gutt leeft, wat nach ka besser lafen. Mä ech mengen, et ass deen eenzege Wee, wou mer jiddereen an eiser Gemeng agebonne kréien: Kanner, Jugendlecher, déi Leit, wou schaffe ginn, déi Leit, wou hir Pensioun genéissen. Datt mer wierklech eng flott Gemeng Déifferdeng kréien, wou all Mënsch aktiv ass a sech mat bedeelegt.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ech wär frou, wann ech géing wëssen, mat weem ech et ze dinn hätt. An dofir, datt mer eng Kéier den Tour géinge maachen, a jidderee sech kuerz kéint virstellen an och géing soen, firwat hien dann am Jugendgemengerot ass.

Endrit:

Ech sinn den Endrit. Ech komme gären an de Jugendgemengerot, well ech wëll meng Meenung soen. An ech wëll zu Déifferdeng d'Saachen e bëssen änneren.

Medin:

Moien, ech sinn de Medin. Ech sinn am Jugendgemengerot, well ech wollt de Jugendlechen hëllefen an hinnen eng Chance ginn, och aner Saachen ze maachen, déi se vläicht net ëmmer kënne maachen.

Edin:

Moien, ech heeschen Edin. Ech wollt och an de Jugendgemengerot goen. Ech wollt d’Saachen zu Déifferdeng kucken.

Eric:

Moien, ech sinn den Eric. Ech sinn an de Jugendgemengerot komm, well ech verschidde Saachen zu Déifferdeng wollt änneren. Och mat de Schoulen, an zemools de Schoulhaff um Fousbann.

Zenia:

Moien, ech sinn d’Zenia. Ech sinn an de Jugendgemengerot komm, well och aner Kanner oder Jugendlecher mer gesot hunn, dass si verschidde Saachen net géife gutt fannen zu Déifferdeng, a fir vläicht verschidde Saachen ze änneren.

Franco:

Moien, ech sinn de Franco. Ech schaffen am Jugendhaus, an ech hëllefen hinnen, verschidde Projeten ze koordinéieren.

Max:

Moien, ech sinn de Max. Ech sinn an de Jugendgemengerot komm, fir d'Ideeë vun de Jugendlechen ze verwierklechen.

Charel:

Ech sinn de Charel. Ech sinn an de Jugendgemengerot komm, well ech net alles esou wëll unhuelen, wéi et eben ass. Ech wollt e puer Saache veränneren.

Estelle:

Moien, ech sinn d'Estelle. Ech sinn an de Jugendgemengerot komm, fir Déifferdeng méi flott fir d'Jugendlecher ze maachen.

Daniel:

Ech sinn den Daniel, an ech sinn am Jugendgemengerot, fir meng Meenung ze soen, wéi jiddereen hei, a fir e bëssen eppes zu Déifferdeng ze änneren. An datt mer zesummen - déi Jonk souwuel wéi déi Al, d'Portugiesen, d'Lëtzebuerger, a wat nach alles zu Déifferdeng ass – eng flott Stad kréien. An dofir wëll ech mat Iech diskutéieren a meng Meenung soen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Très bien. Et ass zum Deel déiselwecht Ursaach, firwat mir hei sëtzen.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Jo. Et ass den Daniel, wou ufänkt. An da leeft et.

Daniel:

Här Buergermeeschter, Dir Dammen an Dir Hären, mir si frou, dass mer haut kënnen hei sinn. Et ass eis wierklech wichteg, eis Ideeën a Problemer virzestellen a mat Iech doriwwer ze diskutéieren. Mir wëllen e Rôle consultatif hunn, fir, wann déi Jonk vun Déifferdeng e Problem hunn, datt se da mat eis kënnen doriwwer schwätzen, a mir da probéieren, esou wäit et méiglech ass, eng Léisung ze fannen. Et ass immens wichteg, datt déi Jonk och hir Meenung kënne soen, a mir wëllen och eescht geholl ginn.

Estelle:

Wann Entscheedunge geholl ginn, déi déi Jonk concernéieren, wier et gutt, wa mir eisen Avis gefrot ginn. Wann Décisiounen ufalen iwwert eng Milkbar, den ëffentleche Radio, oder wa mer wëlle Systemer maachen, kënne mir als Représentant vun de Jugendleche Verbesserungsvirschléi ginn. Dofir wär et eis wichteg, datt mir en offizielle Statut hunn a mat Iech kënne kooperéieren. Mir wëllen net nëmmen als Veranstalter vu Fléimäert ugesi ginn, mä bei grondsätzlechen Décisiounen, déi déi Jonk concernéieren, matschwätzen.

Daniel:

Mir stellen Iech dann elo verschidde Projete vir. Als éischt déi, déi mer scho realiséiert hunn, an dono eis Zukunftspläng an och verschidde Froen un Iech. Merci.

Charel:

Also realiséiert hu mer fir d'éischt e Jugendfloumaart. Firwat hu mir dee gemaach? Fir dass Jonker Saachen ënnertenee verkafe kënnen, obwuel et zum Schluss éischter engem Tauschmaart geglach huet. Also et gouf dono e bësse méi getosch wéi verkaf. Et war och e bëssen, fir eis bekannt ze maachen, well mir ware ganz nei. Et huet nach keen eis kannt. Dat war awer net eng eemoleg Aktioun. Mir wëllen dat och nach eng Kéier maachen.

Firwat wëlle mir dat nach eng Kéier maachen? Et huet eis wierklech vill Spaass gemaach. An och, well vill Leit participéiert hunn. De Problem war just: et sinn net esou vill Leit dohinner komm, déi eppes kaaft hunn. Et ware méi Stänn do. Mir haten an déi 20 Stänn. Mir waren och ganz frou doriwwer, mä et waren eben net esou vill Leit, déi komm sinn. Mir wollten dës Kéier och eng méi grouss Saach draus maachen, den 28. Juni op der Maartplaz, mat Desserts de Differdange. Desserts de Differdange ass, wou ee verschidden Desserten aus anere Länner schmaache kann. An dat géife mer da maache mat der Kannerkommissioun.

Max:

Här Buergermeeschter, léif Presseleit an natierlech de Rescht vum Schäfferot, mir an Dir hu bestëmmt festgestallt, dass an der Gemeng iwwerall Muppeschissi läit. A mir wollten eppes dogéint ënnerhuelen. De Jugendgemengerot wollt an der ganzer Gemeng Déifferdeng, wou iwwerall Muppeschissi läit, kleng 10 cm grouss Blummendëppercher mat Gips bannendran opstellen. An der Mëtt wier eng Staang, wou eventuell dat heite Bild géif am Klengen drop stoen.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Wat steet drop? „Huel e Säckelche fir mäi Käckelchen”.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Solle mer mol vläicht doropper äntweren an d'Diskussioun drop féieren? Da komme mer herno op déi aner Themen.

Ech fannen dee Floumaart eng ganz flott Initiativ. An et soll een net bei der éischte Kéier de Kapp hänke loossen, wann ee seet: „Et sinn net esou vill Leit komm” oder „Mer hunn net alles verkaf, wat mer ugeschleeft hunn”. Ech ka mech erënneren, datt, wou déi éischte Kéier d'Floumäert am Déifferdenger Zentrum organiséiert gi sinn, déi jo heiansdo sonndes sinn – 3, 4 Mol d'Joer –, och net verdäiwelt vill Leit do waren. Mä mëttlerweil kommen der awer. Dat heescht, do muss een dann och heiansdo op d'Zänn bäissen a soen: „Elo maache mer et. Mer léieren draus. Mer kucken, wat mer vläicht nach net richteg gemaach hunn.” Hu mer genuch Publicitéit gemaach? Hu mer eise Kollegen all Bescheed gesot? Hate mer dann déi richteg Saachen, déi mer verkafen? Alles dat musst Dir Iech vläicht als Fro stellen. A wann Dir d'Gefill hutt: „Do kann d'Gemeng eng Hand mat upaken”, da sot et. Zum Beispill, fir nach Publicitéit ze maachen. Dat ass jo eppes, wat mer och gemaach hunn an deem Fall. Wou mer d'Moyenen hunn, iwwert den Déifferdanger Magazin, iwwert aner Weeër richteg Reklamm ze maachen, fir d'Leit dohinner ze kréien.

Ech fannen et och gutt, datt Dir op de Wee gitt, fir ze soen: „Mer maachen et mat aneren zesummen”. Wéi, zum Beispill, mat der Kannerkommissioun. An datt Dir och an den Déifferdenger Zentrum gitt, wou d’Leit souwisou sinn. Do kann ee vun deem anere profitéieren. Wann Dir do Äre Floumaart maacht, an et ass vläicht deeselwechten Dag eng aner Veranstaltung do, sinn natierlech scho vill méi Leit do, wéi wann Dir iergendwou aleng sidd, wou Dir de Floumaart maacht. An dovunner kënnt Dir ganz staark profitéieren. Well huele mer un, et wär en Dag, wou eng Braderie wär: wéivill Leit kommen do an Déifferdeng! Déi géingen dann och alleguerte gesinn: „Do sëtzen och déi Jonk mam Floumaart. Da gi mer och nach dohinner kucken”. A wa se eppes Interessantes fannen, wat Dir verkaaft, géinge se och esou eppes mathuelen. Dofir soll ee vläicht an d'Richtung goen fir ze soen: „Wat wär e gudden Dag, wou schonn anzwousch vill Leit sinn? Da kommt, mir hänken eis dodrunner.” En Eck, fir dann de Jugendfloumaart mat ënner ze kréien, fanne mer bestëmmt.

Schäffe Carlo Bernard (DP):

Kann ech dem Max äntweren? Dir hutt Recht, datt dat mam Muppendreck keng flott Saach ass. Ech mengen, wann een an de Muppendreck trëppelt, ass dat net angenehm. Wann ee mat knaschtege Schung an den Auto klëmmt, sténkt de ganzen Auto, oder esou. An der Gemeng, am Zentrum, hänke schonn Distributeure mat Tuten dran. Déi gi leider net genuch geholl, fir Muppendreck dran ze maachen. Nëmmen d’Kanner huelen se dacks. Si maache Waasser dran a spillen domat. Si leien iwwerall um Buedem. Si ginn awer net fir deen Zweck gebraucht, wou virgesinn ass. Mir hunn awer virgesinn, fir an der Gemeng op verschiddene Plazen – 4-6 Plazen – Muppentoiletten opzestellen. Et steet schonn eng op der neier Vëlospist zu Uewerkuer. An et kommen der nach 4, 5 an der Gemeng no. Zum Beispill bei der Uewerkuerer Sportshal, an der Géigend vum Park. Et ass vläicht net e wonnerbaart Bild, mä et hëlleft vläicht vill.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dir hutt d'Propositioun gemaach, fir kleng Schëldercher opzeriichten. Ech mengen, dat kann ee maachen. Ech hunn awer d'Erfahrung gemaach, datt dat net vill hëlleft. Wa mir dobaussen e Schëld géingen opstellen, et däerft kee méi eppes futti maachen, et däerft kee méi eng Fënster aschéissen, géing dat net dozou féieren, datt herno kee méi dat géing maachen. Mä mir sollen awer permanent d'Leit drun erënneren. Mir hunn eis och selwer schonn d'Fro gestallt: „Wat kënne mer maachen?” Well et ass komesch. Déi Fro kënnt, wa mir eng Informatiounsversammlung oder eng Biergerversammlung maachen. Déi drëtt Fro ass d'Fro vum Hondsdreck. A beim Jugendgemengerot ass et dann d'selwecht. Et ass och eng Haaptsuerg vun Iech. Dat heescht, dass déi Jonk an déi manner Jonk doduercher concernéiert sinn. Mä mir mussen awer wëssen: „Dat si mir selwer”. Jiddereen, deen en Hond huet an der Gemeng, muss en Effort maachen, fir d'Gemeng méi propper ze kréien.

Mir hu scho permanent Leit do lafen, déi net nëmmen den Hondsdreck, mä och deen aneren Dreck oprafe ginn. Mir mierken: wann déi ëm den Eck sinn, kommen déi nächst mam Hond eraus, an da gëtt neie Knascht dohinner gemaach. Do hu mer eis iwwerluecht: „Wéi kënne mer iwwerall iwwert Schëldercher, iwwert Kaarten, déi mer de Leit heem schécken, d'Leit dozou kréien, responsabel mat hirem Hond ëmzegoen?” Ech si selwer en Déierefrënd. Et geet net drëm, fir zu de Leit ze soen: „Dir däerft keen Hond méi hunn.” Dat wär mat Sécherheet falsch. Mir mussen awer zu de Leit soen: „Wann Dir en Hond hutt, kuckt awer, datt Dir mat Ärem Hond esou ëmgitt, datt och herno déi Leit ronderëm nach als Mënsch kënne liewen”. A mir Mënsche sinn eben net gewinnt, am Dreck ze liewen. Mir hätte gär propper Stroossen, propper Trottoiren, propper Plazen. An dofir geet et schonn duer, datt een, wann den Hond säin Dreck anzwousch gemaach huet, e selwer opreeft. Et geet duer. An do ass Déifferdeng awer, mengen ech, gutt situéiert. Well mer och iwwerall relativ no u Grénggebidder leien. Wann een hei vis-à-vis wunnt, an et geet een de Belair erop, ass een an der Natur. An dat heescht, do kann een den Hond maache loossen. A ville Quartieren ass ee ganz schnell am Gréngs. A wann een dann och e bësse méi wäit mam Hond géing goen, wär ee vum Trottoir, vun de Plazen, vun de Stroossen ewech. An da kéint den Hond och maachen, wou hie géing wëllen. Leider mécht net jiddereen dat.

An dofir maache mer et, wéi den Här Bernard gesot huet. Mir kucken, Hondstoiletten an all Quartier ze maachen, wou mir dann als Gemengeservicer herno regelméisseg och raume ginn. Et ass net, datt de Knascht dann do géing leie bleiwen. Neen, dat musse mer regelméisseg ewechhuelen. Mir wäerte weider sensibiliséieren. An do wär ech frou, wa mer dat Schëld, wat Dir proposéiert, géinge kréien. Ech soen net, datt mer et esou opriichten. Och mat deem Text, deen drop ass. Mä vläicht eppes Ähnleches. A vläicht kënne mer Iech eng Propositioun maachen, wou Dir da sot: „Okay, dat fanne mer och gutt.” Datt mer zesummen eppes fannen, wat mer kënnen dohinner stellen.

Franco:

Ech mengen, et ass net esou ganz eriwwer komm, wéi mer dat wëlle maachen. Dat heescht, mir rechne wierklech mat 150 bis 200 Blummendëppercher, wou mer preparéieren an dann iwweralll bei den Hondsschäiss stellen. Et ass net einfach nëmmen ee Plakat. Et ass wierklech esou, datt d'Leit, och wa se duerch Déifferdeng trëppelen, dann 200 Dëppercher do gesinn. Da mierken se: „Wat ass dann hei geschitt?” Fir se wierklech mol eng Kéier aneschters ze sensibiliséieren. An net einfach e Plakat dohinner maachen. An do wär et natierlech och gutt, wa mer kéinten Hëllef kréien. Zum Beispill, Blummendëppercher kréien, Gips kréien, Staange kréien. Bastele maache mer se selwer. An herno asammele wäert och kee Problem sinn. Dass mer einfach mol sensibiliséieren, an da wësse mer, wéi heiansdo d'Resultat ass... Mä ech fannen déi Idee natierlech exzellent. Och, wat den Här Bernard sot. Datt de Schäfferot och amgaangen ass, Saachen ze maachen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat anert war och, fir Iech eescht ze huelen, wou’s du gefrot hues, Daniel. Ech mengen, dat beweise mer, andeems mer wierklech alles gemaach hunn, fir datt de Jugendgemengerot zustane kënnt. Mir si wierklech gutt zwee Joer dran. A mir wiere frou, wann Dir och mierkt, datt et wierklech och eescht gemengt ass vun eiser Säit. Mir wieren natierlech och frou, wa mer herno géife konkret gesot kréien, wéi Dir wëllt weider fueren.

Wëllt Dir mat engem Chef bei Iech weiderfueren? E Buergermeeschter oder Schäffen? Mir ware viru Kuerzem op Fiuminata. Do war dann en ëffentlechen Empfang. An do ass dann dee Représentant souguer mat enger Scherp – dat war e Kannergemengerot – komm. Dat heescht, datt och d'Gemeng eventuell bei verschiddene Geleeënheeten kann een oder zwee oder dräi vun Iech mat alueden. Mä dat musst Dir eis herno soen. Wéi wëllt Dir an Zukunft weider fonctionnéieren? Wëllt Dir de Franco nach? Oder wëllt Dir aleng sinn? Dat si Saachen, déi musst Dir dann eng Kéier intern klären. An da kritt Dir vun eis Ënnerstëtzung oder och net. Mä eescht gitt Dir op alle Fall geholl.

Da wär meng Fro: Wee sammelt dat herno erëm an? Dir och?

Franco:

Jo.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ech mengen, do kënne mer „Jo” soen. Roberto, w.e.gl.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Ech wollt dat, wat de Franco gesot huet, nach eng Kéier erklären. Et soll wierklech esou sinn, datt, wann ech d'Saach virun e puer Méint verstanen hat, se fir d'éischt den Zentrum Déifferdeng huelen. Zum Beispill samschdes oder een Dag, wou se eraussichen. Si stellen dat moies dohinner, an dann owes gi se et erëm eran huelen. Et ass effektiv den Effekt, wou op eemol d'Leit mierken: „Wat ass dat hei?”

An da géife se datselwecht natierlech fir Nidderkuer maachen, fir Uewerkuer.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dir sollt och vläicht kucken, ob Dir eis regelméisseg wëllt wéi dat heite gesinn. Mir kënnen eis net all Samschdeg gesinn. Déi Zäit hu mir och net. Mä vläicht kucken: Wéi ass de Kontakt tëschent dem richtege Gemengen- a Schäfferot an dem Jugendgemengerot? Wann Dir eng Idee hutt, soll se gutt développéiert sinn, éier Dir heihinner kommt. Dofir ass vläicht esou eng Ronn wéi déi heite ganz nëtzlech. Mä heiansdo ginn et och Saachen, wou ee ganz schnell eppes muss maachen. Wann Dir gesitt: „Do ass iergendeppes futti geschloe ginn, dat ass eng Gefor” oder „Do ass am Verkéier eng Gefor”, ass et net, fir ze soen: “Dat doten huelen ech dann d'nächste Kéier mat, wa mer de Schäfferot gesinn, an da soen ech dat”, well dann ass et scho vläicht ze spéit. An do musse mer och vläicht e Wee fannen, wéi een dann do méi schnell kéint intervenéieren. Dat kann iwwert de Franco sinn. Dat kann och iwwert E-mail sinn. Mir sinn alleguer iwwert E-mail ze erreechen a probéieren, ganz schnell drop ze reagéieren, respektiv et un eis Servicer weider ze ginn, oder och ze äntweren. Dat musse mer och kucken, wéi mer dat maachen, wann emol eng Kéier eppes einfach a schnell soll geschéien, a mir reagéiere sollen. Datt mer dat dann och gewuer gi vun Iech. Dat läit mer och um Häerz.

Och dass de Rôle consultatif vum Jugendgemengerot genannt ginn ass, wou Dir mat deene Jonken zesumme sollt kucken. Et geet vläicht net nëmmen duer, datt Dir ënnert Iech kuckt an da mat eis doriwwer diskutéiert, wat soll gemaach ginn. Mä datt Dir och vläicht regelméisseg bei déi Leit zeréck gitt, déi fir Iech ënnerschriwwen hunn. Ech weess net, ob Dir dat maacht oder net. Datt Dir och mol eng Kéier eppes organiséiert, wou all déi Jonk kënne kommen a mat Iech diskutéieren iwwert déi Propositiounen, déi Dir maacht. Wou Dir och mol all déi Jonk nach eng Kéier frot: „Wat sinn da wierklech Är Problemer? Wat erwaart Dir Iech vum Jugendgemengerot?” Wou Dir frot, wat Är Aufgab ass. Dat heescht, Dir schwätzt eigentlech an zwou Richtungen. Dir schwätzt op där enger Säit mat deene Jonken, op där anerer Säit schwätzt Dir mat de Gemengenautoritéiten. A mer musse kucken, wéi mer deen Dialog organiséiert kréien.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Da wier et um Medin. Ech mengen, deen ass grad esou opgereegt wéi ech, wéi ech déi éischte Kéier hei soutz.

Medin:

Moien Här Buergermeeschter, Moie Schäfferot. Mir soen Iech Merci, datt Dir komm sidd. Mir wollten Iech eise Projet Yu-Gi-Oh-Tournoi présentéieren. Mir wëllen esou e Yu-Gi-Oh-Tournoi maachen, well eis Jugendlecher oft gefrot ginn, fir esou eppes ze organiséieren. D’Jugendlecher hunn och gefrot, ob mir esou eppes organiséiere kéinten. Mer wollten de Jugendlechen och eng Méiglechkeet ginn, fir bei esou engem Tournoi matzemaachen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Wat ass Yu-Gi-Oh?

Medin:

Et ass e japanescht Kaartespill.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Do hunn ech ëmmer gemengt, ech géing d’Kaartespillen eng Kéier ufänken, wann ech am Altersheim wär, an net éischter. Elo sot Dir mer als Jonk: „Mir wëlle Kaarte spillen”.

Medin:

Dat si Monsterkaarten. All Monster huet en Effekt, a si kënnen alles Méigleches maachen. Wann een eng aner Kaart huet, kann ech hie mat menger Kaart futti maachen. Et ass wéi e Strategiespill, awer am Klengen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ma elo hunn ech de Moien schonn eppes bäigeléiert. Also dat ass kee Problem. Mir hu jo genuch Säll an der Gemeng, déi mer kënnen dofir zur Verfügung stellen, wann Dir esou eppes wëllt organiséieren. An ech hale wierklech drop, datt Dir et organiséiert, an datt Dir net nëmme bei eis kommt a sot: „Maacht Dir et. D'Gemeng organiséiert dat.” Neen, datt Dir et organiséiert. Dir wësst nämlech, dass dat gespillt gëtt. Dir hutt gesinn: ech kennen dat Spill mol net. Wéi soll ech dann op d'Idee kommen, datt mer en Tournoi sollen organiséieren? A wéi solle mer dat dann herno richteg hikréien? Dofir musst Dir et maachen. Da musst Dir bei eis e Sall froe kommen. Déi géréiere mer an der Regel am Service culturel, respektiv am Service des sports. Do kann een eng Kéier uruffen a froen: „Wéini ass e Sall fräi?” Dat ass dat Bescht. Well déi meeschte sinn awer ganz vill besat. An da reservéiert ee mol een, deen da fräi ass. Da muss een herno och nach eng Kéier e schrëftleche Bréif maachen, fir datt dat dann och richteg administrativ ka gehandhaabt ginn. Da musst Dir eis och soen – an do kritt Dir e Formulaire –, wat Dir u Material braucht. An da musst Dir Iech virun allem iwwerleeën: „Wéi maachen ech dat, fir datt och Jonker dohinner kommen?” Et geet jo net duer, sech eng Kéier samschdes mëttes dohinner ze setzen an ze soen: „Elo maache mer dat”, an da kënnt keen. Dat heescht, Dir musst wierklech kucken: Wéi maache mer Publicitéit? Wéi kréie mer déi Jonk? Muss ee sech aschreiwen oder net?

Medin:

Dat ass scho geregelt.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Kascht dat eppes? Voilà, da so eis dat mol.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ech hunn d'Jugendlecher an der Schoul gefrot. An do hu se gesot: „Gären”. Da kennen ech nach Kollegen, déi nach vläicht gär matmaache wëllen. Do hunn ech gesot: „Sot roueg Bescheed”. An da sollen se et weider soen.

Endrit:

A mir hate scho virbereet, en Ziedel ze maachen, wéini et ass, an esou. Mir preparéieren dat nach.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat musst Dir maachen. Well eis geet et och heiansdo esou: wa mir mengen, mir hunn eng gutt Idee, heescht dat awer net, datt d'Leit alleguerten dovunner Bescheed wëssen an dann zu Honnerten dohinner kommen. Dofir muss een och, wann een eng gutt Saach wëll maachen, de Leit Bescheed soen. Dohanne sëtzen Dammen an Häre vun der Press. Da muss een och si uschreiwe mat engem frëndleche Bréif a soen: „Kuckt, dann an dann hu mir dat. Do an do ass et. Ëm déi Zäit geet et un. Et muss ee sech do aschreiwen. Et kascht eppes, oder et kascht näischt.” Alles opschreiwen. An dann annoncéiere si dat och an hiren Zeitungen. Da wëssen nach eng Kéier méi Leit Bescheed.

Medin:

Fir d'éischt musse mer jo awer de Sall kréien, also en ufroen. An dann...

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Do geet et un, jo.

Medin:

... musse mir dat maachen. Dat ass dat Wichtegst. An dann déi Klengegkeeten dorëm.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Nach eng Fro? Dann ass et um Eric.

Eric:

Léiwe Buergermeeschter, léiwe Schäfferot, mir wollten Iech froen, ob mir de Pavillon am Jacquinots-Park benotze kéinten, wou mir géifen eemol an der Woch präsent sinn, a wou mir Ideeë vun den anere Jugendleche virgeschloe kréien. Si kënne bei eis kommen, wa se Problemer hunn.

Zenia:

Zum Beispill Organisatiounsproblemer oder Décisiounsproblemer. An dobäi hätte mer eng Fro. An déi wär, ob mir kéinten e Laptop zur Verfügung gestallt kréien. Dat Ganzt wär, esou gesot, eng Ulafstell fir déi Jugendlech. Mir wären dee Moment eng Verbindung zwëschent der Jugend an der Gemeng.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Also dat ass eng Idee, déi mer ganz gutt gefällt. Well et huet mech ëmmer gestéiert, datt dee Pavillon do stoung an näischt dra war. Et ass jo e ganz flott Gebai. Jidderee kennt et. Jidderee fiert mam Auto, mam Bus laanscht, geet zu Fouss laanscht. Et sinn och vill Jonker, déi sech am Park op deenen Trapen ophalen, uewen op der Plaz. An dofir si mer frou, datt d'Jugendhaus schonn eng gewësse Präsenz do huet, zu gewëssene Stonnen, fir och Informatiounen un déi Jonk ze ginn. Wéini, wat, wou lass ass. Déi Jonk kënnen och d'Zeitung liese kommen, mengen ech. Et ass och Internet do. Do besteet also schonn eppes. Et soll een oppassen, datt een net onbedéngt datselwecht mécht an ubidd. Mä et wär awer flott, wann Dir als Jugendgemengerot do e regelméissegen Treffpunkt hätt mat deene Jonken.

Ech hu jo virdru gesot: „Dir musst och kucken, wéi Dir mat all deenen anere Jonken aus der Gemeng, déi net am Jugendgemengerot sinn, kënnt schwätzen.” Wéi Dir Är Propositioune kënnt maachen, wéi si bei Iech kënne komme mat hire Wënsch. An dat wär eng Geleeënheet, fir ze soen: „Mir sinn eemol d'Woch am Pavillon.” Oder esou oft, wéi Dir et fir richteg a sënnvoll fannt, wéi Dir selwer et organiséiert kritt, esou vill Zäit, wéi Dir hutt. Dat fënnt jiddereen. Jidderee kënnt mam Diffbus direkt dohinner. Et ass direkt vis-à-vis. Et ass ganz zentral. Esou, datt ech déi Saach ganz flott fannen.

De Laptop ass kee Problem. Mä mer wëllen awer wëssen, firwat Dir e braucht. Well ech als Buergermeeschter gi vu jidderengem gefrot: „Ech hätt gären e Laptop an en neie Computer an eng faarweg Imprimante an e Scanner, a wat et soss nach alles gëtt.” Och deene Leit, déi hei am Haus schaffen, soen ech ëmmer: „So mer awer mol, firwat dass de dat brauchs”. An dann décidéiere mer och, ob een e kritt oder net.

Zenia:

Well mer jo deene Jonken dee Moment wëllen hëllefen. A wéi gesot, bei Décisiounsproblemer oder vläicht Organisatiounsproblemer. Dass ee vläicht mam Computer verschidde Saache kéint besser mat Internet...

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat heescht, et geet méi ëm den Internet, fir eppes nozesichen. Mä deen hu mer jo op der Plaz.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Deen huele mer ëmmer erëm ewech.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Deen huele mer ëmmer erëm ewech, datt en net geholl gëtt. Mä kann dat déiselwecht Maschinn sinn?

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Et kéint déiselwecht Maschinn sinn. Et muss ee just kucken: d'Jugendhaus huet der zwee, mä déi hunn och schonn e gewëssenen Alter. Wann ech de Franco kucken, ass de Franco am Computer top. Mä et muss ee just kucken, wéi schnell effektiv d'Informatioune sech nach...

(Interruptioun)

Hie nennt alles, wat méi wéi zwee Méint al ass, “Wäschmaschinn”. Dofir sinn ech och do e bësse méi virsichteg. Et misst een effektiv kucken, ob et esou ass. Mer hu jo och e Computerspezialist am Haus. Et ass jo net, datt ech der net alles gleewen, Franco. Mä da muss een dat effektiv kucken, well da sinn déi och ze lues fir déi aner Jonk. Well wa se gutt si fir déi Jonk, déi aus dem Jugendhaus dohinner kommen, da si se wahrscheinlech och nach gutt, fir d’informatiounen ze sichen. Wann net, musse mer kucken, wat mer do maachen. Zenia, w.e.gl.

Zenia:

Also am beschte wär et wierklech, fir e Laptop ze kréien. Well et kann een net ëmmer de Computer ganz mathuelen. Well mir si jo awer net ëmmer do. Et kéint jo sinn, dass do eppes geschitt, oder esou. An dann hu mir en extra Computer oder esou kritt, an da kéint jo agebrach ginn, oder ech weess net. An dofir e Laptop, deen een dann ëmmer kënnt mathuelen, an d'Jugendhaus droen. An da kéint näischt geschéien.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat ass wouer. Also, wann Dir e Computer kritt, muss et e Laptop sinn, deen Dir mathuelt. Well et ass awer zevill geféierlech, datt nuets herno agebrach gëtt, fir de Computer ze klauen. Dofir musse mer eis schonn esou eens ginn.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Ech äntweren drop. Et muss een och nach eng Kéier soen, datt, wou mer dee Pavillon esou ageriicht hunn, virun 4, 5 Joer, gesot ginn as: „Dee bleift net zwee Méint esou. Dann huet een e futti geschloen oder gesprayt”. Ech wëll soen, datt deem Pavillon nach näischt geschitt ass, datt immens Respekt virun deem Pavillon komm ass. Net nëmmen, well e beliicht ass. Ech mengen, well de ganze Park an déi ganz Leit, wou ronderëm sinn, effektiv och mat stolz sinn. Ech mengen, datt et wichteg ass, datt een zwar oppasst, wat ee leie léisst. Mä et ass awer net esou, wéi ëmmer gesot gëtt: „Wann eppes dohinner gestallt gëtt, wann eppes frësch gemaach gëtt, maachen déi Jonk et futti, oder si besprayen et.” De Beweis war do. Mä ech sinn och der Meenung, datt een näischt soll provozéieren. An et soll een näischt Wertvolles do leie loossen. An dann ass kloer: wa mer der Meenung sinn, datt déi Computere vum Jugendhaus net méi gutt sinn, musse mer kucken, datt mer eng Léisung fannen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Wéi oft géingt Dir dat da maachen? A wéini? Zu engem festen Zäitpunkt an der Woch?

Eric:

Mir wëlle mol mat ee Mol an der Woch ufänken. An dann, wann et gutt geet, zwee Mol an der Woch. 1 bis 2 Stonnen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Mä do ass et och wéi bei deem aneren. Et geet net duer, sech dann dohinner ze setzen an ze hoffen, datt iergendee Jonken eragefall kënnt. Da musse mer et deene Jonken och soen. Dat heescht, dat kënnt Dir bei Äre Kollege maachen. Mat klenge Flyeren, déi Dir selwer maacht. Dat kënne mer am Déifferdanger Magazin maachen. Mer kënnen dat op eiser Internetsäit vun der Gemeng publizéieren.

Do musst Dir eis dann och soen, wou mir kënnen hëllefen, fir ze annoncéieren, datt Dir dann zu deem Zäitpunkt do ze fanne sidd.

Zenia:

Also mir haten...

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Et muss Iech just bewosst sinn: wann et esou ass, dann ass et esou, wéi wann op wier. Wann Dir et maacht, an et ass dräi Mol keen do, kommen déi Jonk net méi. Dat heescht, dat, wat Dir virschlot, ass eppes immens Flottes. Ech mengen, du seess: „Vill Gemenge wiere frou, wa se kéinte soen: ‘Hei si Jonker gären do, fir deenen anere Jonken nozelauschteren’”. Mä et muss ee sech awer bewosst sinn: wann een e Flyer erausbréngt, wa mir hëllefe Reklamm maachen, dann ass et wierklech un Iech, do ze sinn. Well wann zwee Mol Jonker dohinner kommen, a si treffe keen, hu mer méi schlecht wéi gutt geschafft. An ech hoffen, datt Dir Iech där Verantwortung awer bewosst sidd.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Do musst Dir Iech och bewosst sinn: et si scho vill gutt Ideeën de Moie komm. An heiansdo muss een och soen: „Elo maache mer mol dat.” A wann dat dann eppes ginn ass, a wann dat fonctionnéiert, maache mer dat nächst. Mä do wëlle mer Iech net draschwätzen. Dat musst Dir vläicht ënnert Iech kucken.

Wann Dir alles matenee kënnt maachen, a wann Dir esou engagéiert sidd, esou vill Zäit hutt, fir Iech dorëms ze këmmeren, tant mieux. Mä et muss een do och éierlech mat sech selwer sinn. Mir hunn Ideeën, wou mir misste fir 20 Joer d’Verantwortung droen. Mir wëssen awer horgenee, datt mer dat net alles an e puer Joer ëmgesat kréien. An dofir muss een och eent nom anere maachen. An d'selwecht ass et bei Iech, mengen ech. Zenia, w.e.gl.

Zenia:

Entschëllegt. Also Dir sot virdru mat der Publicitéit, fir net nëmmen do ze sëtzen. Jo, also mir haten do och scho wëlles, Ziedelcher oder esou an der Gemeng auszedeelen. A mir wollten och vläicht eventuell eppes an d'Zeitung oder esou schreiwen, fir méi eppes Grousses domatter ze maachen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Tip top.

Endrit:

Fir datt de Laptop net geklaut gëtt: datt mir en, zum Beispill, wa mir fäerdeg sinn, an d'Gemeng droe kommen. A wa mir nach en extra Stick hunn, datt mir alles, wat mir geschriwwen hunn, op de Stick drop maachen. Datt mer de Laptop hei ofginn, awer de Stick hale mir. An datt mir, wa mir erëm dohinner ginn, heihinner kommen an de Laptop froen. Datt mir deen da mathuelen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Claude, hues de schonn alles héieren, alles opgeschriwwen? De Claude Piscitelli ass nämlech deen, dee sech bei eis ëm d'Computere këmmert. Dee mécht net nëmmen exzellent Fotoen, mä dee kennt och eppes vu Computeren. Dofir musse mer herno mat him kucken, wéi mer dat organiséiert kréien. Dat wär eng Méiglechkeet, mä d'Gemeng ass jo och net ëmmer op. Dat heescht, da muss een och kucken, zu wat fir enge Stonnen Dir op sidd. Wann dann d'Gemeng oder de Service culturel, zum Beispill, am Park – deen ass jo nach méi no – och zu deene Stonnen op ass, kënnt Dir dat dono, wann Dir fäerdeg sidd, do eraginn. Mä dann ass et, zum Beispill, eppes, wat Dir net kënnt samschdes maachen. Da muss et schonn an der Woch sinn: Dënschdes mëttes, donneschdes mëttes. Da geet dat.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Huet nach een eng Fro? Daniel, w.e.gl.

Daniel:

Ech hunn nach e puer Froen. Déi éischt ass: et ass immens wichteg, datt Liewen an der Stad ass. An Dir schreift och op Ärem Internetsite, datt Dir wëllt wëssen, wéi ee Liewen an d'Stad kritt, wéi een eng attraktiv Stad kritt. Do wollt ech mol virschloen, datt, fir datt d'Leit net nëmmen duerch d'Foussgängerzone ginn, fir bei de Bäcker ze goen, mä och mol am Zentrum bleiwen, fir sech, zum Beispill, am Park ze entspanen, oder well se eppes Kulturelles gebuede kréien, mol vläicht Virliesunge gemaach ginn. Oder datt eng Jugendband oder esou vläicht kann eng Kéier iergendwou spillen. Mir hu jo esou e schéine Kiosk. Oder datt vläicht en Tour mam Vëlo duerch Déifferdeng oder duerch d'Déifferdenger Bëscher gemaach gëtt. Oder datt e Stadlaf gemaach gëtt. A wann dann esou Saachen organiséiert ginn, mécht dat eng Stad attraktiv. Dat schaaft och en anert Klima an der Stad. Dat bréngt eben déi verschidde Nationalitéiten a Kulturen zesummen. A wann een dann an déi Stad kënnt, spiert een dat. Och, wann eppes lass ass, wa Virliesunge gemaach ginn oder Concerten. Wann net einfach näischt gemaach gëtt. An dofir wollt ech mol froen, ob dann eppes gemaach gëtt, esou wéi an der Stad, zum Beispill, Summer in the City. Also e bësse méi kleng. Mä datt eppes leeft.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Du schwätz mer aus dem Häerz, well eng Stad ass nëmmen eng Stad, wa Liewen do ass. Wann d'Leit sech begéinen. An dofir hu mer jo gekuckt, datt mer am Déifferdenger Zentrum Plaze kréien, wou dat kann de Fall sinn: d’Maartplaz, d’Foussgängerzone, de Park. Mer mussen awer kucken, wat nach ronderëm deen Déifferdenger Zentrum alles muss geschéien, fir och nach méi Leit dohinner ze kréien. Well et geet net duer, datt een eng Plaz huet. Et muss och Liewen op d'Plaz kommen. Dat kann duerch Evenementer geschéien, dat kann duerch kulturell Manifestatioune geschéien. Dat maache mer zum Deel. Wann ee kuckt, wat alles op der Maartplaz am Summer lass ass, ass kee Weekend do, wou kee Concert ass. Mir hunn zënter Joren „Live am Park“, fir och am Park Concerten ze spillen. Samschdes mëttes, mengen ech, sinn déi. Wann et do Äre Wonsch ass, fir, zum Beispill, ze soen: „Dat ass flott, mä déi Musek, déi Dir do spillt, interesséiert eis net”, da sot eis dat. Da sot eis, wat fir eng Musek Iech interesséiert. Du hues gesot, „Eng Jugendband”. Ganz gären. Mä och do erëm: ech kennen d'Jugendbanden net, déi momentan ‚in’ sinn. Da musst Dir eis dat mat op de Wee ginn. Wa mir ëmmer d'Harmonie vu Bouneweg huelen, an Dir sot: „Déi kann ech awer net méi héieren”, huele mer och ganz gären eng Kéier eng aner Band.

Mir maachen de Chrëschtmaart. Dat ass jo, zum Beispill, eppes, wou een enorme Succès huet. Dat maache mer och an där Optik, wou mer wëlle während der Chrëschtzäit zwou, dräi Wochen hunn, wou wierklech all Dag eppes am Déifferdenger Zentrum lass ass. D'lescht Joer hate mer déi extravagant Idee, fir dann och nach Schnéi an de Park ze leeën. Wou een och gesinn huet, wéivill Leit dat dohinner gezunn huet, wéivill vun Déifferdeng geschwat ginn ass. Mir si wierklech dankbar fir all gutt nei Idee. An do däerft Dir Iech net ofschrecke loossen. Well déi éischte Kéier, wou eis Mataarbechter mat der Idee komm sinn, fir Schnéi an de Park ze leeën, hunn ech se mam Fouss hannebäi gerannt. Ech duecht: „Dat kann net sinn. Dat maache mir net mat.” An do hunn ech eng Nuecht driwwer geschlof, an dunn hunn ech geduecht: „Dat ass genial”.

Do musst Dir dann och heiansdo um Ball bleiwen an Iech duerchsetzen a soen: „Och wann deen awer mol komesch gekuckt huet bei der éischter Propos, gi mer nach eng Kéier dohinner, a mer erklären et och nach eng Kéier”. Oder Dir iwwerleet selwer e bëssen, wéi een et aneschters kéint maachen, fir et herno och duerch ze kréien.

Daniel:

Jo, mä dat, wat ech wëll soen, ass: „Et musse jo net grad ëmmer ganz Skigebidder sinn”. Et muss jo net ëmmer esou vill kaschten an esou vill d'Ëmwelt belaaschten. Mä et ka jo och mol eng Kéier – wéi ech gesot hunn – eng Virliesung sinn, oder et kann ee jugendleche Banden d'Méiglechkeet ginn, fir en public ze spillen. Ech wollt net Tokio Hotel op Déifferdeng kréien, oder esou. Mä ech wollt einfach de Banden eng Méiglechkeet ginn, fir hei ze spillen. Oder eng Virliesung. Wéi gesot, et muss net ëmmer esou vill kaschten.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Also dat, wat mer maachen, kascht och eppes. Net alles dovunner kascht eppes. Mä esou e Chrëschtmaart kascht. Dat ass vläicht fir Iech extrem vill Geld: iwwer 50.000 Euro nëmmen d'Animatioun. A wa mer dann nach kucken, wat eis Aarbechter an eis Servicer alles mussen dozou bäidroen – do muss d'Material dohinner kommen, dat muss opgeriicht ginn, dat muss ofgeriicht ginn, et muss dono gebotzt ginn –, si mer herno bestëmmt beim duebele Chiffer, wa mer alles exakt géinge rechnen. Dat muss awer net ëmmer esou vill kaschten. Dat ass wouer. Wa mer awer gären eppes hätten, wou d’Leit och solle kommen, musse mer och eppes maachen, wat Kapp a Fouss huet, an net eppes, wat déi aner och scho maachen, well dann zéie mer och keen un.

Mir gesinn den Déifferdenger Zentrum net nëmmen als eppes, wou just d'Leit aus der Gemeng sollen ugeschwat ginn. Mä och doriwwer eraus, bis an d'Grenzregioun, bis an d'Groussregioun eran. Déifferdeng soll e regionalen Zentrum sinn an eisen Aen. Wou d'Leit sech begéinen, wou mol ee vu Péiteng ka kommen, ee vu Käerjeng, ee vun Héiseng oder vun Lonkech oder vun Athus.

Liesungen ass eppes, dat mer och maachen. Vläicht net matten am Déifferdenger Zentrum, mä eis Kulturkommissioun huet virun engem décke Joer mat Liesungen an eiser Bibliothéik ugefaangen, am Festsall vum ale Stadhaus, déi ganz gutt besicht sinn. Wou se Liesunge vun den Auteure selwer organiséieren. Wou den Auteur selwer do ass. Dat si meeschtens lëtzebuergesch Auteuren. Et waren och mol auslännescher, mä et si meeschtens lëtzebuergesch Auteuren, déi dann dohinner hir Bicher présentéiere kommen, draus virliese kommen. An dat ass ëmmer ganz gutt besicht. Mir hunn eng Nuit culturelle um Fond-de-Gras an zu Lasauvage. Mir hunn och de Blues Express. Dat ass dann och eppes, wat vläicht vill kascht – dat kann ee soen –, mä wat richteg haart ass a richteg Kaméidi mécht an och dausende vu Leit unzitt. Mir hunn awer déi Nuit culturelle. Et soll e bëssen de Pendant dozou sinn. Wou mer soen: „Do soll och eng Virliesung kënne stattfannen”. Do sinn déi Muséeën op, d'Bunne fonctionnéieren och. Mä et geet méi präzis drëm, dann och dat Kulturhistorescht vu Lasauvage a vum Fond-de-Gras ervirzesträichen.

Wichteg ass, datt een, wann et ëm Kultur geet, ganz breet gefächert ass. Datt ee sech net spezialiséiert op eppes. Ech mengen, Déifferdeng kann net an der ieweschter Liga matspillen. Mir hu kee Pei-Musée an esou Saachen. Mir sinn awer beméit, nei Raimlechkeeten ze schafen. Enn des Mounts maache mer d'Ausstellung vum Centenaire op. An déi maache mer op enger Plaz op, wou bis ëwell nach ni eppes war. Wou d'Kultur op jidde Fall nach ni war. Nämlech den Ale Waasserbasseng zu Uewerkuer. Mir si beméit, fir nei attraktiv Plazen ze schafen, fir genau esou eppes wéi dat kënnen dann och ze organiséieren. Mir denken drun, fir dat Aalt Stadhaus als Kulturzentrum ëmzebauen, wou mer dann och ganz vill Aktivitéiten – ënnert anerem d'Museksschoul – dra kréien, wou mer d'Bibliothéik kënnen ausbauen. Wou mer dee Festsall permanent kënne mat flotte Manifestatioune beliewen. Do si schonn Ideeën. Do sinn och scho konkret Pläng. Do huet de Gemengerot dat och schonn eng Kéier gutt geheescht. An dat wäerte mer och Schrëtt fir Schrëtt esou ëmsetzen.

Nach eng Kéier: mir sinn dankbar fir originell Ideeën, wéi mer och d’Leit kënnen unzéien, respektiv wéi mer déi Leit, déi do sinn, kënnen zefridde stellen. A wat fir eis wichteg ass, ass, datt mer breet gefächert sinn, datt mer eng Offerte hunn, datt och jiddereen, deen hei wunnt, sech dran erëmfënnt. Do musse mer och kucken, datt mer Leit vu verschiddenen Nationalitéiten zu Déifferdeng wunnen hunn. An da muss een och kucken, datt sech am kulturelle Programm och déi eenzel Communautéiten erëmfannen. Da kann et net ëmmer nëmmen eppes just fir Lëtzebuerger sinn, zum Beispill. Mä da muss et och eppes si fir aner Nationalitéiten, déi zu Déifferdeng doheem sinn. Da kann et net nëmmen eppes si fir eeler Leit, mä ganz besonnesch och fir Jonker. Dat ass wouer.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Beim Kannergemengerot war dat méi einfach. Do war ech an der Mëtt, an do hat ech e Petzi. An deen hunn ech dem Buergermeeschter ewechgeholl, wann hien ze laang geschwat huet. Haut hätt ech him en elo ewechgeholl.

Ech mengen, Daniel, ech hunn et och verstanen. Mä du muss awer och soen, datt mir am Jugendhaus e Proufsall hunn, wou jonk Gruppe kënne prouwen. Mer hunn och an anere Jugendhaiser, mat deene mer ganz enk zesummeschaffen, jonk Gruppen. An déi Idee hu mer eis opgeschriwwen. Mir hu kee Problem. Déi kréien de Proufsall jo fir näischt zur Verfügung gestallt, wa se e Concert fir d'Kannerkommissioun ginn, a fir d'Jugendkommissioun a fir d'Gemeng. Da muss een effektiv just kucken, datt een déi an de Park kritt. Mä et ass, wéi de Buergermeeschter sot: och wann et eng jonk Grupp ass, ass d'Anlag d'selwecht. Dat heescht, eng gutt Anlag, fir e flotte Concert ze maachen, wou awer soll eng gewësse Qualitéit dobäi erauskommen, kascht. Mir missten eis dann zesummesetzen a kucken, wou déi jonk, nei Gruppen nach ni opgetruede sinn. Mer maachen dat bei de jonke Kënschtler mat der Jugendkonschtwoch. Firwat et net wierklech am Park oder op der Maartplaz mat jonke Gruppe probéieren, wou nach net opgetruede sinn? Mä do sidd Dir awer da matgefuerdert, wéi mer se eraus sichen, wéi mer se dohinner kréien, wéi seriös déi Bande sinn. Well mir hunn dat schonn zwee, dräi Mol probéiert. Do ware 5 Banden ugemellt, an dono stoung nach just eng do. Do hu mer gekuckt, fir dann en anere Programm iwwert d'Bühn ze kréien.

Virliesungen ass och gesot ginn. Et muss ee just kucken, wéi Dir Iech dat virstellt, am Fräie virzeliesen. Fir déi Jonk fanne mer et och eng gutt Saach. Wéini? Am Summer? Oder wéi mengs du et? Mä dat fannen ech och ganz flott. De Buergermeeschter sot: „Mir hunn zwar kee Pei-Musée” an hei an do, mä mir hunn awer wierklech – an dat spiert een, wann een duerch Déifferdeng kënnt – eppes, wat vill Gemengen net hunn. Dat ass déi Multikulturalitéit an dat Häerz an déi Wäermt, wou een zu Déifferdeng spiert. An dat ass mat Gebaier, mengen ech, net ze maachen. A wa mer wierklech nach eppes fir a mat Iech maachen, brénge mer et vläicht fäerdeg, nach méi schnell an déi aner Nationalitéiten eran ze wuessen.

Op alle Fall, Daniel, et wier gutt, datt et méi konkret gëtt. Mir si bereet mat Iech ze kucke wéinst de Käschten. Well, wéi gesot, eng gutt Anlag fir e gudde Concert kritt een och net méi fir 500 Euro. Dat muss ee kucken.

Endrit:

Däerf ech eppes dozou soen, wann ech gelift?

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Majo sécher.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Moment, ech soen den Numm, well mir sinn amgaang, dat opzehuelen. A wee weess? Dat kann ee vläicht eng Kéier am Analyteschen oder um Internet noliesen. Ech wollt dat net virdru soen, well soss wiere se nach méi opgereegt gewiescht.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Endrit, et ass un Dir.

Endrit:

Ech hu schonn eng Band am Kapp. Si sange bei eis. Si sangen och gutt, mä si sinn nach ni op der Bühn sange gaangen. Si kënnte mol bei eis ufänken. En éischten Dag.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Très bien. Ech si gespaant. Wou prouft déi Band dann?

Endrit:

Bei eis am Jugendhaus.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat ass jo gutt. Mä da muss een awer wëssen: wann een eraus geet bei d'Leit, an et wëll een déi verwinne mat deem, wat ee kann, muss een och schonn eppes kënnen. Et ass net, fir mam Concert unzefänken. Et muss ee virdrun vill prouwen.

Endrit:

Jo, jo, si prouwen och.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dann ass et gutt.

Daniel:

Ech hunn nach zwou Froen. Ech weess net, ob Dir nach eppes wollt froen. Net, datt ech Iech iwwerrannt...

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat ass am anere Gemengerot och esou. Et si meeschtens déiselwecht.

Daniel:

Majo, da wollt ech nach froen: mir si jo eng Klimabündnisgemeng. An da gëtt de Leit virgeheit, datt se hire Standby vun der Tëlee net ausmaachen, an esou weider. An da gesinn ech awer eemol am Joer e Rallye de Luxembourg. An da kënnt och nach déi Skipist dobäi. An do wollt ech froen, firwat Dir näischt géint dee Rallye de Luxembourg oder esou hutt. Well dat ass jo awer zimlech vill CO2-Ausstouss. Et mécht vill Kaméidi, et blockéiert d'Stroossen, och nach den ëffentlechen Transport. An do wollt ech froen, firwat Dir dat esou ënnerstëtzt. Also firwat Dir näischt dogéint maacht.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ech kéint elo erëm ganz laang schwätzen – mä da kréien ech herno de Mecki eng Kéier dohinner geluecht –, wat mer alles maachen a punkto Klimaschutz, Ëmweltschutz an Energiepolitik. Do maache mer alles dat, wat mer kënne maachen. A mer maachen et Schrëtt fir Schrëtt. De Rallyesport ass een offiziell unerkanntene Sport. Op där enger Säit sooss du: „Mer musse kucken, datt méi lass ass an der Gemeng”. An elo seess du awer schonn: „Dat doten däerf sinn, an dat doten däerf awer op kee Fall sinn”.

Dat ass net meng Opfaassung. Ech weess, datt do d'Meenungen ausernee ginn, wahrscheinlech och am Gemengerot an am Schäfferot. Mä meng Opfaassung ass, datt, wann dann een op Déifferdeng kënnt – wéi, zum Beispill, d'Rallyefédératioun – a seet: „Mir wëllen eppes maachen” – an dat ass awer eppes, wat offiziell unerkannt ass –, ech „Okay” soen. Da kucke mer, datt mer dat och kënnen organiséieren. Well wann déi herno iergendwou am Éisleck mat den Autoe ronderëm fueren, gëtt do grad esou vill CO2 ausgestouss, wéi wann et hei ass. An Autosport ass eppes, wat en Deel vun eiser Populatioun interesséiert. Ech war nach ni op deem Rallye dobäi, well ech net e grousse Fan vum Rallyesport sinn. Ech ginn heiansdo op déi Bierg-Course, déi dann duerch Déifferdeng a Rodange do uewen ass. Mä ech hat nach ni d'Geleeënheet, beim Rallye dobäi ze sinn. Vläicht geschitt et eng Kéier. Mä ech weess awer, datt ganz vill Leit an der Gemeng sinn, déi sech fir Rallye-Sport interesséieren.

A wa mer gäre Klimaschutz maachen, mengen ech net, datt mer et maachen, andeems mer soen: „Dat ass gutt, an dat ass schlecht”. Well da kréie mer eng ganz grouss Oppositioun. Da fillen d'Leit sech agëenkt an deem, wéi si hiert Liewe wëlle féieren, an deem, wat si gutt, a wat se schlecht fannen. Mir kënnen eng Rei vu Propositioune maachen. Mir mussen de Leit Handlungsméiglechkeeten, Alternative ginn. Dat maache mer, zum Beispill, am Transport mam Diffbus. Datt net jidderee muss säin Auto huelen, fir vun enger Plaz op déi aner ze kommen, mä datt een dat mat engem Bussystem, dee jo awer e grousse Succès ass, ka maachen. Do hu mer finalement herno eppes erreecht. Nämlech, datt mer manner CO2 ausgestouss hunn zu Déifferdeng, well mer manner Autoen op der Strooss hunn. Dat geet nach net duer, an dat muss weidergoen. Wa mer awer vun uewen erof wëlle soen: „Eng ganz Sportkategorie gëtt einfach verbueden”, hunn d'Leit, déi awer dorunner hänken, sech dofir interesséieren, d’Impressioun: „Klimaschutzpolitik, Ëmweltpolitik ass just eppes, wou verbuede gëtt, a wou de Mënsch agëenkt, ageschränkt gëtt.” Dann, fäerten ech, kréie mer d'Leit net iwwerzeegt, fir dann herno och selwer eppes am Beräich vum Klimaschutz ze maachen.

Dat ass meng Opfaassung. Ech weess, datt aner Leit aner Opfaassungen hunn. Ech respektéieren dat och, mä ech hu manner Problemer mam Prinzip, datt e Rallye hei ass. Ech hunn héieren, do wär op gewësse Plazen iwwerdriwwe ginn. Da muss ee mat deene Leit schwätzen, datt dat net méi de Fall ass. Datt se net egal wou, zu egal wat fir engem Moment kënnen do rennen, an egal wou hir Autoe kënnen histellen. Mä vum Prinzip hier kann ech awer mat enger Autocourse an der Gemeng liewen.

Daniel:

Well et ass jo awer en totale Widdersproch, wann een dann op där enger Säit Klimabündnisgemeng ass an op där anerer Säit dann dee Rallye organiséiert. Wat ech net esou richteg verstanen hunn.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Also wa Klimabündnisgemeng géing heeschen, datt mer alles dat, wat CO2 ausstéisst, géinge verbidden, géing ech muar proposéieren, datt d'Gemeng Déifferdeng aus dem Klimabündnis erausgeet. Mir kréien d'Leit net iwwerzeegt, wa mer kategoresch sinn an der Klimaschutzpolitik, wa mer also alles dat, wat vläicht iwwerflësseg ass, net méi maachen.

Mir probéieren, Energie zu Déifferdeng ze produzéieren, ëmweltfrëndlech, mat engem BKHW. Mir hunn eis engagéiert, datt mir als Gemeng fir eis eege Servicer nach just grénge Stroum akafen. Mir wäerten ufänke mat enger Energieberodung, wou mer bei d'Leit heem ginn. Mir sinn amgaang ze kucken, e System ze erstellen, wou mer Holz aus eisen eegene Bëscher kënnen notzen, fir och domatter Hëtzt an Elektresch kënnen ze produzéieren. Wat dann och erëm eng Kéier CO2-neutral ass. Mir sinn amgaang ze kucken, ob mer bei där nächster Generatioun vum Diffbus net nach méi performant kënne ginn, andeems mer en aneren Untriebssystem kënne fannen. Mir maachen extrem vill. Mä mer maachen et awer esou, datt mer d'Leit iwwerzeegt kréien, an datt d'Leit och am Klimaschutz an am Ëmweltschutz eppes gesinn, wat hinnen nei Méiglechkeete gëtt, an net eppes, wat hir Liewensaart a -weis aschränkt. Wa mer dat probéieren – do sinn ech fest dovun iwwerzeegt –, kréie mer d'Leit dovun net iwwerzeegt.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Daniel, just zur Skipist. Dat ass eppes, wou de Buergermeeschter sot, datt hien déi éischt Nuecht net geschlof huet. Ech hunn zwou Nuechten net geschlof, well ech am Fong geholl net wosst, wat den Energieverbrauch herno wär. Dat heescht, ech hat Graue virum Waasserverbrauch, virum Elektreschverbrauch. An do hunn ech dat awer – éischtens emol, well ech ganz frech Bréiwer an Telefone kritt hunn, wou ech och perséinlech ugegraff gi sinn – nogekuckt. An do hunn ech erausfonnt, datt dat Waasser, wou mer fir dee Schnéi verbraucht hunn, wierklech minimal ass. Dat ass, zum Beispill, een Dag Schwämm. Een Dag oppe Schwämm brauch méi Energie, méi Waasser wéi déi 14 Deeg, wou mer Schnéi haten. An da sinn ech awer dem Buergermeeschter senger Meenung. Do muss een awer driwwer sprangen a soen: „Et si ganz vill Leit, déi drop sprangen, fir eis der effektiv laanscht d'Baaken ze ginn, fir Saachen an d'Welt ze geheien, wou awer wierklech net recherchéiert sinn”. Ech hu kee Problem, wanns du eis seess: „Beim Rallye ass deen Dag esou vill CO2 ausgestouss ginn”. Deeselwechten Dag hate mer souguer scho fäerdeg bruecht, de Car-free Day ze organiséieren. Dat sinn ebe Saachen, wou ee seet: „Dat muss een op d'Wo setzen”. An ech mengen, en fin de compte, wann een herno e Stréch zitt, wéi mer all déi positiv Saachen, wou de Buergermeeschter opgezielt huet, wou wierklech Tonnen an tonneweis CO2 gespuert gëtt, maachen – schonn aleng eis Poubellen: datt mer dee System geännert hunn, datt d'Leit méi triéieren; de grénge Stroum: datt mer wierklech versichen, Energie ze spueren –, géif een awer gesinn, datt mer déi Klimabündnisschëlder, wou mer hunn, wierklech respektéieren. An datt déi missten effektiv e Stéck méi grouss gemaach ginn. Dat ass och meng Meenung.

Daniel:

Do kann ee vill driwwer diskutéieren.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Mä mir kréien dech net iwwerzeegt dovunner, mengen ech. Dat respektéiere mer awer. Dat soll esou sinn.

D'Zenia wollt nach eppes soen.

Zenia:

Also ech hätt nach 2, 3 Froen. Beim Diffbus ass e Buschauffeur – ech weess net, wéi deen heescht –, deen immens frech ass mat de Leit. Och mat mir a mat enger Frëndin. Ech weess net méi, wéi en heescht. Mir wollten an den Diffbus klammen. Do huet deen zu eis gesot, mir dierften net eraklammen, well mir stoungen net direkt. Mir si bei de Bus gelaf komm, well mer e bal verpasst hunn. An dunn huet hien dann zu eis gesot, mir kéinten net méi eraklammen. Wa mer Blödsinn gemaach hätten,... An dunn hunn ech och zu him gesot, mir kéinten eraklammen, wa mir wëilten, well et wier net säi Bus. Do sinn der dann och, déi dann zimlech frech ginn, oder esou. An déi froen dann och mol: „Wou wëlls de dann iwwerhaapt hifueren?”, oder esou. An dat geet déi jo eigentlech näischt un. Do ass ee Buschauffeur – ech weess net, wéi deen heescht –, wou dat schonn zwee Mol virkomm ass. Et ass och scho bei anere Leit virkomm. Et ass also net eng eemoleg Saach.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Et ass wouer. Et ass och net déi éischt Reklamatioun, déi mer kréien. A mir hunn och schonn déi Firma, déi den Diffbus fir eis fiert – well dat sinn net eis eege Bussen an eis eege Servicer, mä mer kafen dee Service bei enger Firma an –, x-mol ugeschriwwen. An do ass och schonn x-mol bei de Chauffeuren intervenéiert ginn, datt se eng Rei vu Regelen ze respektéieren hunn.

Regele respektéiere gëllt fir béid Säiten. Ech zweifelen net drun, datt Dir do stoungt a gelaf sidd, fir de Bus ze kréien, an datt Dir näischt gemaach hutt. D'Chauffeure soen eis awer och, datt si eng Rei vu Problemer begéinen. Zum Beispill, wa se froen: „Wou wëlls du hin?” Dann hues du Recht, wanns du sees: „Dat geet dech eigentlech näischt un, Chauffeur. D'Gemeng bidd mir dee Bus. Ech kann eraklammen a matfueren”. Mir stellen awer fest, datt eng Rei vu Leit, an dat sinn zum gudden Deel awer Jonker, sech e Spaass draus gemaach hunn – virun allem, wann d'Wierder dobaussen net esou waarm a schnuckelech ass –, sech mol an de Bus ze setzen a sech duerch Déifferdeng kutschéieren ze loossen. An herno op derselwechter Plaz eraus ze klammen. Dofir ass de Bus net do.

(Interruptioun)

Deng Éierlechkeet an Éieren. Mä dofir ass de Bus wierklech net do. An datt da mol eng Kéier de Chauffeur seet: „Wann ech gelift, fuert mat, wann Dir wierklech wëllt anzwousch higoen, an net, wann Dir einfach wëllt Sightseeing maachen. Dir sidd jo keng Touristen. Dir kennt Déifferdeng. Da braucht Dir net de Bus ze huelen, deen einfach duerch d'ganz Uertschaft fiert”, ass et éischter, fir dat ze évitéieren. Mir hu ganz vill Reklamatioune kritt vun eelere Leit. Déi gär vun eis als Gemeng gehat hätten, mir misste soen, Kanner a Jugendlecher dierften net méi an de Bus. Dat hu mer carrément refuséiert. Well ech mer net kéint virstellen, wéi ee jonk Leit dozou kritt, fir méi den ëffentlechen Transport ze notzen, wat jo awer wichteg ass, wann ee schonn ufänkt, als Kand an als Jugendleche guer net däerfe mam Bus ze fueren. Mä do gesäit een awer, datt och aner Leit sech heiansdo duerch Jonker am Bus gestéiert spieren, an datt de Chauffeur dat och matkritt, wann ee sech nëmmen hannendra setzt, fir eng Kéier en Tour duerch Déifferdeng ze fueren.

Mä wa Reklamatiounen do sinn, si mir frou, wa mer se gewuer ginn. Den Här Bernard ass Verkéiersschäffen. Also, wann Dir eppes hutt – hien huet och regelméisseg Spriechstonnen op der Gemeng –, kommt heihinner oder maacht him en E-mail. An da gi mir dat systematesch un déi Firma weider. Well mir bezuelen déi Firma mat deierem a mat ganz vill Geld, fir dee Service kënnen unzebidden. An dofir mussen déi Leit och frëndlech si mat de Bierger vun der Gemeng Déifferdeng, egal ob jonk oder al. Carlo, w.e.gl.

Schäffe Carlo Bernard (DP):

Ech wollt d'Joffer froen, ob dee Chauffeur de Moment nach do ass, ob deen nach fiert. Wann en nach do ass, kënnte mer eis eng Kéier um Terminal begéinen. Dat ass am Zentrum, wou d'Busse waarden, fir fort ze fueren. Da weist Der mer deen eng Kéier, an da schwätzen ech eng Kéier mat deem. Dat ass kee Problem.

Zenia:

Also et ass nach net laang hier. Et war eng Kéier virun 2 Wochen oder esou. An och d'lescht Woch mat enger Frëndin. Also ech verstinn dat net. Den Här Meisch sot och elo mat deenen eelere Leit, déi sech dee Moment bekloen. Ech weess net, mä wéi ech am Kannergemengerot war, hate mir och e bësse matgeschwat beim Diffbus. An do gouf direkt gesot: „En ass fir jiddereen. En ass net nëmme fir déi eeler Leit.“

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat soe mir jo och. An ech hunn ni akzeptéiert, datt gesot gëtt, déi Jonk dierften en net huelen. Mä ech wollt just erklären, datt do eng Rei vu Problemer sinn, dass eeler Leit vläicht gestéiert ginn. Ech weess net, ob se keng Plaz kréien am Bus, oder ob keng Disziplin am Bus ass. Mä mir sinn deene Fuerderunge guer net nokomm. Mir hu wierklech kategoresch gesot: „Dat kann net sinn, datt Eenzelner de Bus net däerfen huelen.”

Zenia:

Mä...

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Zenia, de Buergermeeschter sot, datt mer alles maachen, fir datt déi Jonk sollen de Bus huelen. Net, dass du dat elo schlecht verstanen hues. Dat heescht, et komme Reklamatiounen eran. Mä fir eis ass et ganz kloer, datt de Bus fir jiddereen do ass. Esou gutt fir déi Jonk, wéi fir déi Eeler, wéi fir déi aner Leit. Mä jidderee muss deen anere respektéieren. Kommt, mir kucken dem Här Bernard seng Propos, an da léist sech de Problem. A wann eppes ass, ass den Här Bernard dofir do. A wann Dir him urufft, reagéiert den Här Bernard ganz schnell, Zenia. Waart net, bis du eis an engem Joer erëm gesäis, maach dat schnell. Mer haten effektiv och e Problem, wou déi eng oder aner Persoun iwwert dem Busfueren telefonéiert huet. E Buschauffeur. An do hu mer schnell reagéiert. Well dat fanne mer net richteg. Fir eis Sécherheet, fir Är Sécherheet. A mir reagéiere schnell. Mä et ass awer deemno, wéi een an de Bësch rifft. Ech kennen dech jo. Ech ka mer jo bal net virstellen, dass de frech bass. Mä so eis et. Mir maachen alles fir den ëffentlechen Transport fir jiddereen. De Buergermeeschter wollt bestëmmt net soen, fir Iech erauszekréien.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Ech mengen, virun der Dier waarden déi vum Kannergemengerot. Dofir: wann nach eng dréngend Fro ass, stellt déi. Dann äntwere mer och. Mä mer mussen dann awer eng Kéier zum Schluss kommen.

Endrit:

Okay, si hunn zwar och e bësse Recht. Well déi Jonk ginn an den Diffbus, maachen d'Féiss op d’Sëtzer, an da meckert dee Buschauffeur. Oder deen ee bufft, ësst am Bus. An dat stéiert si och, well si mussen dat herno propper maachen. Mä dat mécht net jiddereen. Dofir kréien dann déi aner gemeckert, obwuel hien dat gemaach huet. Da musse mir erausgoen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Do hues de Recht.

Edin:

Kuckt, wann al Leit erakommen, loossen ech si souguer einfach sëtzen, wa se keng Plaz hunn.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Esou soll et sinn. Den Eric nach, an de Max.

Eric:

En anert Thema. An der Stad ass dat mat de Vëloen. Kéint een dat net och hei maachen? Dat wär jo vläicht eng kleng Alternativ.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Et ass eppes, wat ee sech muss iwwerleeën. Et geet awer net duer, Vëloen dohinner ze stellen. Mir kucke mol fir d'éischt, datt ee mam Vëlo och vun engem Quartier an deen anere kënnt. Dofir hu mer schonn eng Rei vu Vëlospiste gemaach. An déi nächst, déi mer musse maachen, ass vun Déifferdeng op Nidderkuer. Datt mer mol all Uertschaft mam Vëlo verbonnen hunn, an datt mer och sécher vun där enger Plaz op déi aner Plaz kommen. Mir hu jo scho mol Vëlosstänn op ganz ville Plazen opgeriicht. Ob et elo eppes géing hëllefen, fir déi Vëloen opzestellen, ob d'Leit se géingen huelen, ...

Eric:

Am beschte sinn se esou wéi an der Stad, mat enger Kaart. Well zu Esch hu si et mat Sue gemaach. 2 Euro. An déi si vill futti gaangen. A mat där Kaart ass et méi sécher. Do weess een, wee schonn domatter gefuer ass. Do weess een, ob deen e futti gemaach huet oder net. Et ass vill méi sécher. Well soss ginn d'Vëloe séier futti.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Mir mussen eis dat da mol iwwerleeën. D’Zenia an de Max nach.

Zenia:

Ech hu just eng kleng Fro. Et geet ëm d'Schoul um Bock. An do krut ech vun e puer Mammen, déi wëssen, dass ech hei dra sinn, gesot, anscheinend wäre vun do un, wou d'Schoul ënnen ofgebrannt ass – de Prince Henri –, a vun do un, wou och méi Schüler uewe sinn, immens vill Toiletten net immens propper. Och fir déi vill Schüler. Also d'Toilettë wären net propper. An och verschidde Säll sinn zimlech – wéi soll ech soen? – al. De Buedem an alles. Mat der Zäit ginn och Saache futti.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Also, wat d’Botzen ubelaangt, musse mer dat kucken. Do schwätze mer e Méindeg direkt mat eisem Service, ob dat stëmmt oder net, an ob mer musse reagéieren. D'Bockschoul ass eng Schoul, déi ongeféier 40 Joer huet. Mir hunn aner Schoulen, déi 100 Joer um Bockel hunn, an déi mer mol Schrëtt fir Schrëtt an d'Rei gesat hunn. D'Prince Henri, zum Beispill. Bon, dat ass mat deem Feier dotëschent komm. Mä déi gëtt dann och vu Grond op renovéiert an ausgebaut, sécherheetskonform gesat.

Mir hunn d'Woiwerschoul sécherheetskonform gesat. Mir hunn dat alles zu Nidderkuer, zu Déifferdeng gemaach. Mir wäerten 14 zousätzlech Klassesäll am Meederchersgebai zu Déifferdeng renovéieren. Mir kréien net alles matenee gemaach. Mir wëssen, datt mer och eng Kéier d'Bockschoul musse maachen – dat wäert den Daniel freeën –, well mer mussen do isoléieren, fir beim Hëtze manner CO2 auszestoussen. Dat heescht, do muss eng Isolatiounsfassad kommen. Do ass jo einfach de plakege Beton, dee kaum bannen a baussen isoléiert ass. Dat kënnt och eng Kéier. Mä och do ass et wéi doheem. Et kann een net an engem Joer en neien Auto kafen, eng Weltrees maachen an en neit Appartement kafen. Dofir geet dat net. An et geet nëmmen eent nom aneren.

Zenia:

Just de Schoulhaff. Wann ech de Fousbann kucken, hunn déi en zimlech riichte Buedem. Wann d'Kanner falen, fale se. An wann een do op deem Buedem, zum Beispill, fällt, huet een direkt alles op. Et ass alles geradderegt. Et ass, ech weess net... Also dat hate mir schonn am Kannergemengerot eng Kéier gesot.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

De Belag ass net deen allerbeschten zu Uewerkuer am groussen Haff. Max, w.e.gl.

Max:

Ech wollt och eppes reklaméieren. Well all Dag kënnt d'Gemeng an de Fousbanner Schoulhaff, dass mer do kee Fussball däerfe spillen. Well si hu gesot, et wier esou eng riseg Mauer an eng kleng, an da misste mir zu 20 eenzel doropper spillen. An op dem Terrain kënne mer net spillen, well do keng Netzer sinn. Well wa mer do schéissen, musse mer bis bei de Monopol lafen, fir de Ball sichen ze goen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Bon, also um Fousbann ännert jo souwisou ganz villes. Well do geet am Hierscht e grousse Chantier un. An da wäert do souwisou net Fussball gespillt ginn. Net bei enger Mauer, net bei e puer Maueren. Well do ass dann de Schoulhaff op de Minimum reduzéiert, a ronderëm sti grouss Clôturen, an do gëtt e ganz groussen Deel bäigebaut.

Et ass wouer. An deem Deel brauche mer och eppes wéi, zum Beispill, um Woiwer. Do hu mer dee klengen Terrain multisports, wou ee ka Fussball drop spillen. Mir hunn am Schäfferotsprogramm stoen, datt, wann déi nei Strooss laanscht de Fousbann gebaut gëtt – déi geet jo deelweis duerch den AS-Terrain –, een dann en Deel vun deem AS-Terrain hëlt, fir do eppes ze maachen. Wou een och kann eng gréisser Spillplaz, respektiv e klenge Park maachen. Esou an deem Genre. Mä och do verspriechen ech net, datt mer dat e Méindeg ufänken, well do hänkt nach ganz villes drun, bis mer dat da wierklech kënne maachen. Ech verspriechen och net, datt mer am Fousbanner Gebai eng wonnerbar Spillanlag an den Haff kréien. Well am September geet e grousse Chantier un. An ech mengen, deen ass ofgeschloss, wanns du an de Lycée geess. Du bass am Lycée. Mä och déi, déi elo am 2. Schouljoer sinn, sinn dann, wann dat alles fäerdeg ass, mengen ech, net méi do.

Daniel:

Ech wollt just nach ganz kuerz froen, wat Dir bei de Jugendleche géint den Alkoholkonsum an Drogekonsum ënnerhuelt.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Mir hu mol matgemaach bei där Aktioun an der Gemeng „Keen Alkohol ënner 16“, wou mer dat bei eisen eegene Fester promouvéieren, wou mer och bei d'Geschäftsleit gaange sinn. Ech mengen, do war och d'Jugendhaus mat agebonnen. Mir hunn eng Konventioun mat der Fondation contre le cancer gemaach. Do geet et haaptsächlech ëm d'Fëmmen. Fir Jonker a manner Jonker dovunner ofzehalen, unzefänken ze fëmmen, respektiv, datt se, wa se fëmmen, ophalen domatter. An och déi wäerten eng gewësse Präsenz bei Fester déi nächst Zäit weisen, fir un d'Leit erun ze kommen a se wierklech ze informéieren iwwert d'Gefore vum Fëmmen. Drogen ass natierlech nach e vill méi schwieregen a komplexe Sujet. Mir hu regelméisseg Kontakt mat deenen Associatiounen, déi an deem Gebitt täteg sinn, wéi de Centre de prévention, de Centre de la toxicomanie, och mat der Jugend- an Drogenhëllef, fir datt si och um Terrain kënne schaffen. Mä mer wëssen, datt mer net alles évitéiert kréien. Well mer wëssen, datt leider d’Drogen zu Déifferdeng och eng Realitéit sinn. Mer mengen, datt villes, wat mer maachen, fir Jugendlecher, zum Beispill, aner Beschäftegungsméiglechkeeten ze ginn – da geet et ëm Spillplazen, da geet et ëm d’Jugendhaus, an esou weider – ee kann dovunner ofhalen, vläicht an déi Drogefal ze tappen. Villes maache mer schonn am jonken Alter, souguer am ganz jonken Alter, wou mer souguer bei d’Elteren heem ginn, déi just Eltere gi sinn, déi just Kanner kritt hunn, fir se ze informéieren, wat alles op si duerkënnt, fir dann och an der Erzéiung dat kënne richteg ze maachen, wat mer alles an der Schoul, nieft der Schoul ubidden, fir virun allem och Kanner vu klengem u staark genuch ze maachen, datt se herno géint Droge resistent kënne sinn an einfach „Neen” soen, wann eng Kéier een do steet, fir hinnen eppes opzeschwätzen.

Daniel:

Mengt Dir dann, datt dat duer geet?

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Mer wäerten doduercher sécher keng Situatioun kréien, wou et herno keen Drogenofhängege méi an der Gemeng gëtt. Wanns du awer nach eng gutt Idee hues, si mir gäre bereet, se dann ze iwwerhuelen.

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Ech mengen, da kritt de Buergermeeschter d'Schlusswuert. Ech wëll just soen, datt mer wierklech an deem Beräich, wat Kanner, Jugendlecher, Puppelcher ugeet, ganz vill maachen. Mä et wier awer flott. Well virun e puer Joer hate mer eng Kéier Stickere gemaach mat Jonken, wou déi wierklech an d'Klasse gaange sinn, firwat se net solle fëmmen, firwat se kee Rauschgëft sollen huelen. Ech ginn Iech déi Idee mat op de Wee. Dat heescht, mir hate wierklech Autocollante gemaach. Mir kënnen erëm esou eng Campagne starten, mä dat hänkt erëm vun Iech of. Mir kréien d'Problemer net iwwerall geléist. Mä ech mengen, mir sinn och amgaangen ze kucken, wéi mer kënnen hëllefen. Mat der Jugend- an Drogenhëllef versiche mer och nach, nei Weeër ze goen. Mir sinn och amgaangen, verschidde Räim ze kucken, wou d'Leit sech ophalen, fir ze kucken, fir do ze hëllefen. Mir kréien dee Problem wahrscheinlech net 100%eg geléist. Mä mir verstoppen eis net do hannendrun. A mir soen och net, dee Problem géif et net ginn. Wat ech wëll ënnersträichen. Well virun e puer Joer gesot ginn ass, zu Déifferdeng géif et keen Drogeproblem ginn. „Zu Déifferdeng”, soen ech, „gëtt et en Drogeproblem.” Et gëtt en duerch d'ganzt Land. Ech mengen, datt mer versichen, de Problem unzegoen a Léisungen ze fannen. Mä ech wier awer frou, wa mer, well Dir wierklech do sidd, an de Schoulen, wou och vill gehandelt gëtt, a wou vill Problemer entstinn, kéinten op Är Hëllef zeréckgräifen. Et wier flott, wa mer eis deemnächst nach eng Kéier gesinn, wann Dir Iech an Ärem Jugendgemengerot géift doriwwer de Kapp zerbriechen an eis Ideeë matginn, wou mer Iech kënnen hëllefen.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

Dat war scho bal e ganz gutt Schlusswuert. Do ass net méi vill dobäi ze soen. Ech hu fonnt, datt mer eng ganz interessant Diskussioun haten, datt d'Meenungen net ëmmer op all Bord d'selwecht waren. Mä dat ass och gutt esou, well wéi ech virdru gesot hunn: „Mir sinn net heihinner komm, fir datt een deem anere just félicitéiert a Recht gëtt”. Mä heiansdo muss ee jo och mol um Fong diskutéieren. An da stellt een och vläicht fest: „Et ass een enger Meenung, oder et ass een net enger Meenung”. Dat ass net schlëmm. Schlëmm wär, wa mer net géinge mateneen doriwwer schwätzen. Schlëmm wär, wa mer eis net géinge gesinn. Schlëmm wär, wann Dir géingt fäerten, fir heihinner ze kommen an Är Meenung ze expriméieren. Dat hunn ech net festgestallt de Moien.

Mir hunn alt nees eng ganz Rei vun Hausaufgabe kritt, déi och berechtegt sinn. A wou mer eis dann och mussen drusetzen, fir datt mer dat erfëllen an dat ëmsetzen, wat mer de Moien an Aussiicht gestallt hunn. Mä et soll och net bei dëser Kéier bleiwen. Et soll ee sech regelméisseg gesinn. A wéi ech virdru gesot hunn: „Dir sollt och kucken, wéi mer regelméisseg Kontakt kënne mateneen hunn, a wéi Dir och Kontakt kënnt hu mat deenen anere Jonken aus der Gemeng, fir datt e permanente Lien tëscht der Gemeng an deene Jugendleche kann entstoen”.

Merci op jidde Fall, datt Dir komm sidd. A wann Dir an der Mëttesstonn Zäit hutt, sidd Dir häerzlech invitéiert. Mir ginn nach eng Pizza iessen. Ass dat esou?

Schäffe Roberto Traversini (DÉI GRÉNG):

Jo. Dir hutt elo zwou Méiglechkeeten. Entweder gidd Dir nach an d'Jugendhaus, Franco, oder Dir kënnt ouni Problem hanne Plaz huele fir de Kannergemengerot. Dir gitt an d'Jugendhaus fir eng Evaluatioun. Da gesi mer eis um 12.15 Auer, 12.20 Auer erëm.

Buergermeeschter Claude Meisch (DP):

De Claude wëll eng Foto maachen. Den Här Piscitelli – dat ass dee mam Fotoapparat – wëll eis nach eng Kéier knipsen.



1re séance du Jugendgemengerot

Claude Meisch (DP) salue les membres du Conseil communal des jeunes. Ceux-ci n’étaient probablement jamais entrés dans la salle dans laquelle ils se trouvent aujourd’hui. Il s’agit de celle dans laquelle se déroulent les séances du Conseil communal. Des décisions importantes y sont donc prises, qui concernent les jeunes et les moins jeunes. Souvent les conseillers sont d’accord. Parfois des discussions houleuses ont lieu. A la fin, les différents projets sont soumis au vote pour savoir qui est pour et qui est contre. D’après les statistiques, Differdange est la commune la plus jeune du sud. C’est pourquoi les écoles doivent être agrandies en permanence. La Commune propose aussi de nombreuses activités à ses jeunes. Et ce n’est pas un hasard non plus, si les jeunes ont décidé aujourd’hui de venir faire des propositions au Collège échevinal.

Les membres du Collège échevinal ne sont plus tout jeunes. Ils ne savent donc pas forcément quelles sont les préoccupations de la jeunesse. M. Meisch n’est pas le bourgmestre le plus vieux du pays et pourtant il admet avoir du mal à s’imaginer quels sont les problèmes et les aspirations des jeunes. La Commune est en train d’investir de l’argent, d’embaucher du personnel et de créer des locaux. Elle souhaite que tous ces efforts satisfassent les membres du Jugendgemengerot et de tous ceux qu’ils représentent. Bien entendu, le Collège échevinal ne va pas nécessairement être d’accord avec toutes les propositions et ne va pas les réaliser en deux temps trois mouvements. Certains points sont déjà en train d’être réalisés, d’autres méritent réflexion, d’autres ne vont pas trouver l’accord du Collège échevinal. Mais le Conseil communal des jeunes aura aujourd’hui la possibilité de convaincre le Collège.

Tout le monde aura l’opportunité de dire ce qu’il pense. Il n’est pas question de se donner systématiquement raison, mais l’important est de rester poli. La presse sait bien que M. Meisch n’y parvient pas toujours, mais il se promet à chaque fois d’essayer. Il excuse ensuite M. Lorgé qui a dû s’absenter. Le Collège échevinal est composé de quatre personnes. Chacune s’occupe de certains domaines. M. Meisch est entre autres responsable des écoles et des structures d’accompagnement. M. Traversini est échevin à la jeunesse. Il s’occupe aussi de tout ce qui touche à l’environnement. M. Bernard est responsable des aires de jeux, mais aussi des transports et de la circulation. Cela devrait intéresser les jeunes, car ils aiment bouger mais n’ont pas encore de permis de conduire. C’est M. Traversini qui dirigera la séance. En tant qu’échevin à la jeunesse, il est en effet responsable du Conseil communal des jeunes.

Roberto Traversini (Déi Gréng) souhaite donner quelques explications à la presse. L’initiative de créer un Jugendgemengerot remonte à deux ans. Pour ce faire, la Commune a collaboré avec la Maison des jeunes. Le Conseil communal des enfants existe depuis plus longtemps. L’idée était que ses membres continueraient leur travail lorsqu’ils seraient devenus adolescents. C’est ce qui est arrivé. Il y a deux ans, un appel a été lancé. 30 jeunes se sont présentés. La question était de savoir comment leur donner une représentativité. Il a finalement été décidé qu’il fallait rassembler des signatures d’autres jeunes. Les 12 membres du Conseil communal des jeunes en ont tous obtenus 30. Actuellement, les membres du Conseil communal des jeunes sont soutenus par Franco de la Maison des jeunes. Mais dans quelques années, le Conseil devrait être capable de travailler de façon totalement autonome.

Le Conseil communal des jeunes existe depuis un an. Et il est probable que dans deux ou trois ans ses membres auront un esprit encore plus critique. C’est justement le but que s’est donné le Collège échevinal. Les jeunes doivent s’engager et devenir des citoyens responsables. Ils doivent faire des propositions concrètes sur comment réaliser leurs projets. Le Collège échevinal est fier de ce que Differdange soit la première commune à avoir un Conseil communal des jeunes. La commune tient à montrer qu’elle s’adapte aux besoins de ses jeunes. Le Collège échevinal s’attend à des critiques de la part des conseillers. Il espère aussi que ceux-ci apprécieront tout ce qui est accompli. Ce qui est important, c’est que Differdange devienne une commune où tous ses résidents sont actifs.

Claude Meisch (DP) demande aux membres du Conseil communal des jeunes de se présenter.

Endrit souhaite pouvoir donner son avis et changer un peu les choses à Differdange.

Medin veut donner une opportunité aux jeunes de faire des choses que normalement ils ne peuvent pas faire.

Edin voudrait voir comment les choses se passent à Differdange.

Eric désire apporter des modifications en ce qui concerne les écoles et l’école du Fousbann en particulier.

Zenia est devenue membre du Conseil car des enfants et des jeunes lui ont avoué ne pas être entièrement satisfaits. Elle souhaite leur apporter son soutien.

Franco travaille dans la Maison des jeunes et apporte son soutien au Conseil.

Max entend réaliser les idées des jeunes.

Charel ne veut pas tout accepter tel quel.

Estelle souhaite rendre Differdange plus agréable pour les jeunes.

Daniel désire que tous ensemble – Luxembourgeois ou Portugais, jeunes ou âgés –, les habitants de Differdange contribuent à rendre leur ville plus agréable.

Claude Meisch (DP) estime que c’est pour les mêmes raisons que lui et les échevins sont là.

Daniel estime important pour les jeunes de pouvoir discuter de leurs problèmes avec le Collège échevinal. Si les jeunes de Differdange ont des difficultés, ils peuvent consulter le Conseil communal des jeunes qui tentera de les résoudre. Les jeunes doivent pouvoir donner leur avis et être pris au sérieux.

Estelle voudrait que l’avis du Conseil soit demandé lorsque des décisions concernant les jeunes sont prises. C’est pourquoi le Conseil devrait avoir un statut officiel et pouvoir coopérer avec le Collège échevinal dans des projets importants.

Daniel explique que les conseillers vont maintenant présenter les projets qu’ils ont déjà réalisés, avant de passer à leurs idées pour le futur.

Charel rappelle que le Conseil a organisé un marché aux puces pour les jeunes. Le marché a notamment permis aux conseillers de mieux se faire connaître. Les conseillers ont l’intention de répéter l’action car ils se sont bien amusés. Malheureusement, s’il y a eu de nombreux participants – une vingtaine de stands –, relativement peu de personnes sont venues. Le 28 juin, les conseillers souhaitent réaliser une action sur la place du Marché où il sera possible de venir goûter des desserts de différents pays. La manifestation est organisée en collaboration avec le Conseil communal des enfants.

Max attire l’attention du Collège échevinal sur le fait que sur les trottoirs de la commune, il y a de nombreuses crottes de chiens. Le Conseil communal des jeunes propose de dresser partout des tiges dans un pot de fleurs rempli de plâtre avec une image que l’orateur présente au Collège échevinal.

Claude Meisch (DP) trouve bonne l’initiative du marché aux puces pour jeunes. Les conseillers ne doivent pas se laisser abattre par le fait que seules peu de personnes soient venues. Lorsque les premiers marchés aux puces ont été organisés dans le centre de Differdange, c’était pareil. Depuis, ils connaissent du succès. Peut-être les jeunes n’ont-ils pas fait suffisamment de publicité? Ou bien n’ont-ils pas mis en vente les bons articles? Si la Commune peut leur prêter main forte en quoi que ce soit, ils n’ont qu’à demander. Pourquoi ne pas annoncer la manifestation dans le Déifferdang Magazin? Les jeunes font bien de coopérer avec le Conseil communal des enfants pour ce qui est de l’organisation de manifestations. Ils ont également raison de les organiser dans le centre de Differdange. Peut-être feraient-ils bien d’organiser les marchés aux puces lorsqu’il y a également d’autres manifestations comme la braderie.

Carlo Bernard (DP) donne raison à Max en ce qui concerne les crottes de chiens. Dans le centre de Differdange, il y a des distributeurs de sachets. Malheureusement ce sont surtout les enfants qui les prennent pour jouer. La Commune souhaite aussi installer des toilettes pour chiens. Il y en a déjà une à Oberkorn près de la piste cyclable. 4 ou 5 autres vont être aménagées.

Claude Meisch (DP) rappelle que les jeunes ont proposé de coller des affiches. Bien entendu, c’est faisable. Mais par expérience, M. Meisch sait qu’elles ne seront pas très efficaces. Ce n’est par exemple pas parce qu’on demande aux gens de ne rien casser qu’ils s’y tiennent. Le Collège échevinal s’est souvent demandé quoi faire. La question des crottes de chiens revient en effet systématiquement lors de réunions d’information. Les jeunes se sentent eux aussi concernés. Reste à réaliser que tout le monde doit faire un effort pour maintenir Differdange propre. Il est inutile de nettoyer continuellement les trottoirs si une minute plus tard quelqu’un les resalit. Mais comment responsabiliser les propriétaires de chiens? M. Meisch est un ami des animaux. Il ne veut pas interdire aux personnes d’avoir un chien. Mais les propriétaires doivent comprendre que les autres habitants de Differdange ne veulent pas vivre dans la saleté. Il suffirait que les propriétaires de chiens ramassent les crottes. Ou bien qu’ils promènent leurs chiens dans la nature. Malheureusement tout le monde ne le fait pas. C’est pourquoi la Commune a décidé d’installer des toilettes pour chiens. A côté il faut sensibiliser la population. M. Meisch demande au Conseil communal des jeunes de lui remettre l’image qu’ils ont proposée. Elle pourra éventuellement être utilisée comme affiche.

Franco pense que l’idée du Conseil communal des jeunes n’a pas été bien comprise. Les jeunes souhaitent placer un pot de fleur à côté de chaque crotte pour capter l’attention des habitants. Cela permettrait de sensibiliser les gens de façon plus efficace qu’avec une simple affiche. Il faudrait simplement que la Commune offre les pots de fleurs, le plâtre et les tiges. Les jeunes s’occuperaient bien entendu de collecter les pots de fleurs à la fin de la journée.

Claude Meisch (DP) revient sur ce qu’a dit Daniel. Les jeunes sont prix au sérieux. La création du Conseil communal des jeunes le prouve. Le Collège échevinal espère que les jeunes s’en rendent compte. Il voudrait que ceux-ci fassent des propositions concrètes sur la façon dont le Conseil doit fonctionner. Il pourrait par exemple se donner un bourgmestre et des échevins. La Commune pourrait alors éventuellement inviter deux ou trois représentants à prendre part à des voyages officiels. C’est également aux conseillers de dire s’ils veulent continuer à travailler avec Franco ou pas. Lorsque le Conseil aura fait des propositions concrètes, le Collège échevinal décidera s’il apportera son soutien ou non. En ce qui concerne les pots de fleurs, est-ce que ce sont les jeunes qui vont ensuite les ramasser?

Franco répond qu’oui.

Claude Meisch (DP) estime que dans ce cas, le Collège échevinal est d’accord.

Roberto Traversini (Déi Gréng) ajoute qu’il faut d’abord choisir une journée. Par exemple un samedi. L’action serait dans un premier temps limitée au centre de Differdange. Les jeunes placeraient les pots de fleurs le matin et les ramasseraient le soir. Cela ne devrait pas manquer de surprendre les passants. Ensuite l’action serait répétée à Niederkorn et Oberkorn.

Claude Meisch (DP) demande si les jeunes souhaitent rencontrer le Collège échevinal régulièrement. Le Collège échevinal n’est pas disponible tous les samedis. C’est pourquoi le Conseil communal des jeunes devrait bien développer ses idées avant de venir. D’un autre côté, des situations d’urgence peuvent se présenter. Dans ces cas-là, il est impossible d’attendre la prochaine séance du Conseil communal des jeunes. Chaque membre du Collège échevinal est joignable par courriel et est disposé à réagir très vite. En ce qui concerne le rôle consultatif du Conseil, il ne suffit pas que les conseillers discutent avec le Collège échevinal. Ils doivent probablement aussi retourner voir ceux qui ont signé pour eux. Ou alors organiser une rencontre avec ces jeunes. Le Conseil doit discuter dans deux directions différentes: d’un côté avec les jeunes, de l’autre avec les autorités communales.

Medin signale que le Conseil souhaiterait organiser un tournoi de Yu-Gi-Oh. En effet, des jeunes ont en fait explicitement la demande.

Claude Meisch (DP) ne sait pas ce qu’est le Yu-Gi-Oh.

Medin explique qu’il s’agit d’un jeu de cartes japonais.

Claude Meisch (DP) pensait que seuls les retraités jouaient aux cartes.

Medin réplique que ce sont des cartes avec des monstres. Chaque monstre a des pouvoirs et peut détruire d’autres monstres.

Claude Meisch (DP) vient d’apprendre quelque chose. L’Hôtel de Ville dispose de suffisamment de salles pour pouvoir organiser un tournoi. Toutefois, c’est aux jeunes de l’organiser, pas à la commune. M. Meisch ne connaît rien à ce jeu. Il ne peut donc rien entreprendre lui-même. Les conseillers vont devoir téléphoner au service culturel ou au service des Sports pour réserver une salle. Ensuite ils devront rédiger une lettre à l’attention de l’administration. Ils devront aussi adresser un formulaire à la Commune avec le matériel nécessaire. Enfin ils devront faire de la publicité pour attirer les participants. M. Meisch voudrait aussi savoir ce qu’il en est des frais.

Medin répond que tout cela est déjà réglé. Il a demandé leur avis à des jeunes de l’école. Ceux-ci sont enthousiastes. L’orateur a aussi des amis qui voudraient participer.

Endrit ajoute que les conseillers ont prévu de rédiger un flyer.

Claude Meisch (DP) répond que c’est une excellente idée. Ce n’est pas parce qu’un projet est bon, que les gens sont au courant. Si l’on veut que les gens viennent nombreux, il faut les prévenir. Pourquoi ne pas envoyer une lettre à la presse pour communiquer les dates, le lieu et les frais d’inscription.

Medin réplique qu’il faut d’abord obtenir une salle.

Claude Meisch (DP) est d’accord avec lui.

Eric demande si le Conseil communal des jeunes pourrait occuper le pavillon du parc Jacquinot une fois par semaine pour y recevoir des jeunes.

Zenia voudrait aussi savoir si la Commune pourrait mettre un laptop à la disposition du Conseil. Le pavillon serait un lieu de rencontre pour les jeunes et les conseillers constitueraient le lien entre les jeunes et la Commune.

Claude Meisch (DP) est ravi. En effet, il trouvait dommage que le pavillon soit inoccupé. C’est un bâtiment très connu. De nombreux jeunes passent du temps dans le parc. La Maison des jeunes y est par ailleurs présente pour donner des informations. Il y a un accès à Internet. Y faire un lieu de rencontre entre le Conseil communal et les jeunes est une idée pertinente. Le bourgmestre a souligné tout à l’heure l’importance pour les conseillers de rester en contact avec les jeunes. Le pavillon constitue une bonne solution. Il est situé au centre et le Diffbus le dessert. En ce qui concerne le laptop, pourquoi le conseil en a-t-il besoin? Le bourgmestre ne peut tout de même pas donner un ordinateur ou une imprimante à tous ceux qui le lui demandent.

Zenia explique que les jeunes qui vont se présenter ont peut-être des problèmes organisationnels. Ils doivent prendre des décisions. Et pour les aider, une connexion à Internet serait utile.

Claude Meisch (DP) répond que s’il s’agit avant tout de pouvoir consulter Internet, il y a déjà un ordinateur dans le pavillon.

Roberto Traversini (Déi Gréng) précise que cet ordinateur est retiré tous les soirs.

Claude Meisch (DP) ajoute qu’il est retiré pour que personne ne le vole. Mais les conseillers ne pourraient-ils pas utiliser la même machine.

Roberto Traversini (Déi Gréng) répond qu’oui. Mais les deux ordinateurs de la Maison des jeunes ne sont plutôt vieux. Et donc plus tout rapides.

(Interruption)

M. Traversini signale que pour Franco, tous les ordinateurs de plus de deux ans sont des «machines à laver». L’échevin préfère donc être prudent. De toute façon, si ces ordinateurs sont suffisamment rapides pour ceux qui fréquentent la Maison des jeunes, ils le sont aussi pour chercher des informations. Autrement il faut trouver une solution.

Zenia pense que le mieux serait de recevoir un laptop. En effet, il serait impossible d’emmener tous les jours un ordinateur. Et s’il est laissé sur place, quelqu’un pourrait le voler.

Claude Meisch (DP) donne raison à Zenia. Si la Commune décide de mettre un ordinateur à la disposition des conseillers, il s’agira d’un laptop.

Roberto Traversini (Déi Gréng) rappelle que lorsque la Commune a remis en état le pavillon, il a été dit qu’au bout de quelques mois, il aurait été vandalisé. 5 ans plus tard, il est encore intact. Les habitants du quartier sont très fiers de leur pavillon. Certes, il faut rester vigilants. Mais il ne faut pas croire non plus que tout ce qui est laissé sans surveillance est volé ou cassé.

Claude Meisch (DP) demande tous les combien, les conseillers entendent occuper le pavillon.

Eric répond qu’au début, ils s’y rendraient une fois par semaine. Ensuite éventuellement deux fois.

Claude Meisch (DP) répète qu’il ne suffira pas de s’asseoir dans le pavillon pour que les jeunes affluent. Il faut les prévenir à travers des flyers et à travers un article dans le Déifferdang Magazin et sur le site Internet de la Commune. Le Conseil communal des jeunes doit dire à la Commune comment celle-ci peut l’aider.

Roberto Traversini (Déi Gréng) trouve la proposition des conseillers excellente. Il faut cependant qu’ils se rendent compte qu’ils doivent être présents. S’ils font de la publicité, si des jeunes se rendent au pavillon et s’ils n’y trouvent personne, ils n’y retourneront pas.

Claude Meisch (DP) estime que de nombreuses propositions pertinentes ont été faites ce matin. Les conseillers doivent se demander s’il ne vaudrait pas mieux réaliser les projets l’un après l’autre. Mais c’est à eux de voir. S’ils ont suffisamment de temps, tant mieux. Il faut toutefois rester honnête avec soi-même. Le Collège échevinal a suffisamment d’idées pour les 20 prochaines années. Mais il sait qu’il ne peut pas toutes les réaliser ensemble.

Zenia revient sur la question de la publicité. Le Conseil communal des jeunes avait déjà pensé à distribuer des prospectus et à rédiger un article dans le journal.

Claude Meisch (DP) trouve cela excellent.

Endrit propose que le laptop soit déposé à l’Hôtel de Ville dès que les conseillers n’en auront plus besoin. Les données importantes seraient téléchargées sur un stick.

Claude Meisch (DP) signale que Claude Piscitelli, outre à être un très bon photographe, est aussi le spécialiste en informatique de la Commune. C’est avec lui qu’il faudra voir par la suite comment tout organiser. L’Hôtel de Ville et le service culturel ne sont pas ouverts en permanence. Les conseillers ne pourront donc pas déposer leur laptop le samedi par exemple. Mardi ou jeudi après-midi constituerait une possibilité.

Daniel estime qu’il faut qu’une ville soit vivante. Pour cela, les gens doivent rester dans le centre. Un groupe de musique composé de jeunes pourrait par exemple tenir un concert dans le kiosque. On pourrait aussi organiser un tour en vélo ou une course à pied à travers Differdange ou dans les bois. Cela rendrait la ville bien plus attractive. Peut-être Differdange pourrait-elle s’inspirer d’une manifestation comme «Summer in the city» à Luxembourg-ville?

Claude Meisch (DP) répond que Daniel lui enlève les mots de la bouche lorsqu’il dit qu’une ville doit être vivante. C’est pourquoi il y a des endroits dans le centre de Differdange où les gens peuvent se rassembler, comme le parc ou la place du Marché. Ensuite, il faut organiser des événements pour attirer les gens. L’été, il n’y a pas un weekend sans concert sur la place du Marché Dans le cadre du «Live am Park» des concerts ont lieu dans le parc Gerlache. Si les jeunes n’aiment pas la musique proposée, c’est à eux de dire à la Commune quel groupe est in. M. Meisch n’y connaît rien.

Le marché de Noël est organisé pour que deux semaines avant Noël, il se passe tous les jours quelque chose à Differdange. L’idée d’une piste de ski dans le centre l’année dernière a attiré beaucoup de monde. Partout il était question de Differdange. La première fois que quelqu’un a mentionné l’idée d’une piste de ski, le bourgmestre a trouvé l’idée ridicule. Puis il a changé d’avis. C’est pourquoi les jeunes doivent parfois se montrer insistants, même si M. Meisch n’est pas d’emblée conquis par une idée.

Daniel ne pense pas qu’il faille nécessairement organiser quelque chose de très cher. Tout à l’heure, il faisait par exemple allusion à des lectures. Et lorsqu’il a parlé d’un groupe de musique, il ne pensait pas à Tokyo Hotel.

Claude Meisch (DP) répond que tout ce que la Commune fait n’est pas cher. Mais organiser un marché de Noël par exemple coûte 50.000 euros rien que pour les animations. Ensuite il faut que les services transportent le matériel, qu’ils le montent, qu’ils le démontent, qu’ils nettoient… Si l’on veut attirer du monde, il faut organiser des manifestations qu’on ne trouve pas ailleurs. Cela ne doit pas toujours être cher, mais généralement, ce n’est pas donné non plus. En outre, Differdange doit devenir un centre régional. C’est pourquoi il faut essayer d’attirer des gens de toute la région.

Pour ce qui est des lectures, la Commission culturelle en organise à la bibliothèque. Depuis un an, des auteurs, généralement luxembourgeois, viennent régulièrement présenter leurs oeuvres. Ces soirées sont très fréquentées. Ensuite, il y a les «Blues Express». Certes, il s’agit d’une manifestation qui coûte cher, mais qui attire beaucoup de spectateurs. Il y a la nuit culturelle qui a pour but de souligner l’importance historique et culturelle de Lasauvage et du Fond-de-Gras. Differdange doit essayer de toucher à tous les domaines de la culture. La ville ne dispose pas de musées mondialement connus. Mais la Commune essaie de créer de nouveaux locaux. A la fin du mois aura lieu l’inauguration de l’exposition du Centenaire dans le vieux réservoir d’eau, un endroit où la culture n’a jamais mis les pieds auparavant. L’Ancien Hôtel de Ville sera transformé en centre culturel. La bibliothèque pourra être agrandie. Le Collège échevinal est ouvert à toute proposition susceptible d’attirer les gens à Differdange. L’offre culturelle doit être vaste pour toucher toutes les catégories d’habitants. Les différentes communautés doivent pouvoir s’y reconnaître. Il doit aussi y avoir des manifestations pour les personnes âgées et d’autres pour les jeunes.

Roberto Traversini (Déi Gréng) signale que lors du Conseil communal des enfants, il était assis au milieu et avait un ourson en peluche. Lorsque le bourgmestre parlait trop, il lui retirait la peluche. Aujourd’hui, il n’a malheureusement pas cette possibilité. L’orateur précise que dans la Maison des jeunes il y a une salle de répétitions. D’autres Maisons des jeunes ont aussi des groupes musicaux. La Commune leur met la salle de répétitions à disposition gratuitement lorsqu’ils tiennent un concert pour la Commission des enfants ou la Commission des jeunes.

Un concert pourrait effectivement être organisé dans le parc. Mais un concert de qualité coûte cher peu importe que le groupe soit jeune ou pas. Il faudra voir si des groupes qui n’ont jamais fait de concerts sont intéressés. La Commune fait déjà quelque chose de comparable avec les artistes lors de la Jugendkonschtwoch. La question est de savoir où trouver des groupes et comment les convaincre de participer. En effet, la Commune a déjà tenté l’expérience. 5 groupes étaient inscrits et seul 1 s’est présenté. Pour ce qui est des lectures, c’est aux jeunes conseillers de proposer où, quand et comment. Comme M. Meisch l’a dit, Differdange ne dispose pas de musée mondialement reconnu. Mais la ville possède une multiculturalité, un coeur et une chaleur uniques. Daniel et les autres conseillers doivent faire des propositions concrètes. La Commune est prête à les aider à organiser un concert.

Endrit a un groupe en tête. Il s’agit de musiciens talentueux qui n’ont jamais tenu de concert.

Claude Meisch (DP) est curieux. Il demande où ce groupe répète.

Endrit répond qu’il répète dans la Maison des jeunes.

Claude Meisch (DP) estime que si l’on veut chanter devant des spectateurs et qu’on souhaite les gâter, il faut être bon. Il est nécessaire de beaucoup répéter avant de se produire en concert.

Endrit réplique qu’ils répètent.

Daniel a deux questions. Il espère ne pas avoir interrompu quelqu’un.

Claude Meisch (DP) répond que la même chose arrive au cours des séances du véritable Conseil communal.

Daniel rappelle que Differdange fait partie de l’Alliance pour le climat. Souvent on reproche aux gens de laisser leur télévision en mode veille au lieu de l’éteindre. Paradoxalement, la Commune accueille le rallye de Luxembourg et aménage une piste de ski. Comment cela est-il possible?

Claude Meisch (DP) signale que le rallye automobile est un sport officiellement reconnu. Et on ne peut pas d’un côté vouloir dynamiser Differdange et de l’autre tout interdire. Le thème est sujet à discussion au sein du Conseil communal et même au sein du Collège échevinal. Le bourgmestre est d’avis que si la fédération demande à Differdange de tenir une course officielle, il faut répondre oui. Autrement, la fédération choisit une autre ville et les voitures produiront tout autant de CO2. M. Meisch n’a jamais assisté au rallye. Mais il sait que de nombreux habitants de Differdange apprécient ce sport. Si la Commune décidait de pratiquer une politique environnementale restrictive, l’opposition de la part de la population serait forte. Il est nécessaire de proposer des alternatives aux gens. C’est pourquoi Differdange a développé le réseau des transports en commun avec le Diffbus. Le résultat en est une diminution de la production de CO2. Si au contraire l’on interdit la pratique d’un sport, la population aura l’impression que la politique écologique revient à interdire. Et du coup, il deviendra difficile de convaincre les gens d’agir.

Daniel estime que si l’on accueille une course de rallye automobile tout en étant membre de l’Alliance pour le climat, la contradiction est flagrante.

Claude Meisch (DP) réplique que Differdange quitterait l’Alliance immédiatement s’il fallait interdire tout ce qui produit du CO2. Il est impossible de convaincre la population à devenir écologique si l’on interdit tout ce qui n’est pas strictement nécessaire. La Commune produit de l’énergie à l’aide d’une centrale de cogénération. Les services communaux n’achètent que de l’électricité verte. La prochaine génération des Diffbus pourrait être plus efficace. La Commune fait donc beaucoup mais elle essaie de le faire sans aliéner la population.

Roberto Traversini (Déi Gréng), ne sachant pas quelle serait la consommation en énergie, n’a pas dormi deux nuits lorsqu’on lui a parlé d’une piste de ski. Après avoir été méchamment attaqué, l’orateur a décidé d’en avoir le coeur net. Il a constaté que la consommation en eau pour produire la neige était minime. 14 jours de piste de ski ont nécessité moins d’eau qu’une journée de piscine. Les gens protestent sans être au courant des faits. Même si Daniel pouvait avancer des chiffres concrets quant à la production de CO2 le jour du rallye, il ne devrait pas oublier qu’il est déjà arrivé que Differdange organise le car-free day le même jour. Sans oublier les tonnes de CO2 qui sont économisées grâce au triage des déchets ou à l’énergie verte. Differdange fait honneur à l’Alliance pour le climat.

Daniel réplique que cela se discute.

Claude Meisch (DP) se rend compte que le Collège échevinal ne parviendra pas à convaincre Daniel.

Zenia signale qu’un chauffeur du Diffbus est extrêmement impoli. Celui-ci a refusé de faire monter Zenia et son amie dans le bus parce qu’elles sont arrivées en courant. Zenia lui a répondu que le bus ne lui appartenait pas. Des incidents du même type sont aussi arrivés à d’autres personnes.

Claude Meisch (DP) confirme avoir reçu d’autres réclamations. La Commune a contacté la société qui gère le Diffbus. Celle-ci a demandé à ses chauffeurs de respecter certaines règles. Toutefois les règles doivent être respectées par tout le monde. Les chauffeurs prétendent en effet rencontrer des problèmes. Il semblerait que lorsqu’il fait mauvais, des jeunes s’assoient dans le bus, font une promenade et redescendent à l’endroit où ils sont montés.

(Interruption)

M. Meisch répond qu’il apprécie l’honnêteté. Mais le Diffbus n’est pas fait pour se promener. Les chauffeurs ont raison de rappeler aux jeunes qu’ils ne sont pas des touristes et qu’ils ne doivent prendre le bus que s’ils veulent aller quelque part. Plusieurs personnes âgées ont demandé à la Commune d’interdire l’accès des bus aux jeunes. Bien entendu, la Commune a refusé. Mais cela prouve que quelques personnes se sentent dérangées par le comportement de certains jeunes. M. Bernard est échevin aux transports. S’ils ont des réclamations, les jeunes peuvent le contacter. La Commune interviendra ensuite auprès de la société qui gère le Diffbus. Celle-ci est payée par la Commune et doit s’assurer que ses employés soient polis.

Carlo Bernard (DP) demande à Zenia si le chauffeur en question travaille encore. Si oui, Zenia et l’échevin peuvent se rendre ensemble au terminal des bus et lui parler.

Zenia précise que l’incident est survenu il y a deux semaines. En ce qui concerne les réclamations des personnes âgées, Zenia faisait partie du Conseil communal des enfants. Lorsqu’il a été question du Diffbus, il a clairement été dit qu’il était pour tout le monde et pas seulement pour les seniors.

Claude Meisch (DP) réplique que le Collège échevinal partage ce point de vue. Cependant certains seniors se sentent dérangés, soit parce qu’ils ne trouvent pas de sièges libres, soit parce que les jeunes manquent de discipline. Mais la Commune leur a clairement signifié que tout le monde a le droit de prendre le bus.

Roberto Traversini (Déi Gréng) ajoute que le Collège échevinal fait tout pour que les jeunes prennent le bus. La Commune ne cèdera pas aux réclamations. Cependant il faut que les utilisateurs du Diffbus se respectent entre eux. M. Bernard a fait une proposition. Zenia devrait l’accepter. Et si un incident se reproduit, elle devrait le contacter immédiatement. Il est également arrivé qu’un chauffeur de bus ait téléphoné pendant qu’il conduisait. La réaction de la Commune a été immédiate. M. Traversini connaît Zenia. Il sait qu’elle est polie. Et le Collège échevinal fait tout pour les transports en commun soient accessibles à tous.

Claude Meisch (DP) rappelle que les membres du Conseil communal des enfants attendent dehors et qu’il est temps de conclure.

Endrit admet que certains jeunes se comportent mal dans le Diffbus. Mais ce n’est pas une raison pour punir tous les jeunes.

Claude Meisch (DP) répond qu’Endrit a raison.

Edin laisse sa place aux personnes âgées s’il n’y a pas d’autres sièges libres.

Eric rappelle qu’à Luxembourg-ville, un projet est en cours avec les vélos. Ne pourrait-on pas faire la même chose à Differdange?

Claude Meisch (DP) estime qu’il faudra réfléchir à la question. La priorité est de s’assurer que l’on pourra se rendre d’un quartier à l’autre, respectivement de Differdange à Niederkorn à vélo. C’est pourquoi des pistes cyclables ont été aménagées. Il n’est cependant pas certain que les gens utiliseraient davantage le vélo, si la Commune leur en mettait à disposition.

Eric estime qu’il faudrait introduire un système comme à Luxembourg avec une carte d’abonnement. De cette façon il est possible de savoir qui utilise quel vélo. Cela éviterait que des vélos soient abîmés.

Zenia explique que certains parents d’élèves lui ont rapporté que les toilettes de l’Ecole du Bock ne sont plus très propres depuis qu’il y a davantage d’élèves. En outre les salles de classe sont vieilles et abîmés.

Claude Meisch (DP) discutera de la question des toilettes dès lundi avec les services concernés. L’Ecole du Bock a 40 ans. D’autres en ont 100. Petit à petit elles sont remises en état. L’Ecole Prince Henri est par exemple rénovée de fond en comble. L’Ecole du Woiwer a été mise en conformité. 14 salles de classe dans l’Ecole des filles ont été modernisées. En ce qui concerne l’Ecole du Bock, il a été prévu d’isoler la façade pour consommer moins de CO2. Cela devrait réjouir Daniel. Mais il est impossible de réaliser de nombreux projets en même temps.

Zenia ajoute que le sol dans la cour de récréation est dangereux. Si les enfants tombent, ils s’écorchent.

Claude Meisch (DP) confirme que le sol n’est pas des meilleurs dans la grande cour de récréation à Oberkorn.

Max se plaint de ce que la Commune empêche les jeunes de jouer au football dans la cour de l’école du Fousbann.

Claude Meisch (DP) répond que des travaux sont en cours au Fousbann. Et bientôt il sera de toute façon impossible d’y jouer au football. Dans le quartier du Woiwer, il y a un terrain multisports sur lequel jouer au football. Il faudra prévoir quelque chose de semblable au Fousbann. Une aire de jeux et un petit parc sont également prévus. M. Meisch ne peut cependant pas promettre que les travaux débuteront immédiatement. En septembre un grand chantier sera entamé. Et lorsque les travaux seront terminés, les enfants qui fréquentent actuellement l’école primaire iront au lycée.

Daniel voudrait savoir ce que la Commune entreprend contre l’abus d’alcool et de drogues chez les jeunes.

Claude Meisch (DP) rappelle que Differdange a participé à l’action «Keen Alkohol ënner 16 Joer». La Maison des jeunes a d’ailleurs coopéré avec la Commune. La Commune a également signé une convention avec la Fondation contre le cancer pour prévenir le tabagisme. L’idée est d’attirer l’attention des jeunes sur les dangers du tabac au cours de fêtes. En ce qui concerne les drogues, Differdange est en contact avec diverses associations. Les drogues sont une réalité dans notre ville. Il n’est pas possible d’éliminer complètement le problème. Il faut proposer des occupations aux jeunes, informer et conseiller les parents sur l’éducation des enfants ou organiser des activités parascolaires.

Daniel demande à M. Meisch s’il estime que cela est suffisant.

Claude Meisch (DP) répond qu’il est impossible d’éliminer complètement la toxicomanie. Mais si Daniel a une bonne idée, il n’a qu’à la communiquer.

Roberto Traversini (Déi Gréng) confirme que Differdange fait déjà beaucoup. Il y a quelques années, la Commune a lancé une action avec les jeunes. Des autocollants contre le tabac et les drogues ont été distribués dans les écoles. Le Collège échevinal est prêt à répéter une telle campagne, à condition que les jeunes soient disposés à aider. Le problème ne peut pas être complètement résolu. Mais Differdange cherche des solutions pour le diminuer. Il y a quelques années, on faisait semblant que la toxicomanie n’existait pas dans la commune. Aujourd’hui on cherche des solutions. Mais la Commune a besoin de l’aide des jeunes sur le terrain, dans les écoles. Toutes les idées sont les bienvenues.

Claude Meisch (DP) a trouvé les discussions intéressantes. Les avis ont divergé parfois. C’est normal. Il n’était pas question d’être d’accord sur tout. L’important est d’avoir soulevé des questions importantes et d’en avoir parlé. Les jeunes ont démontré ne pas avoir peur d’exprimer leurs opinions. Le Collège échevinal a du pain sur la planche. M. Meisch espère cependant que le Conseil communal des jeunes n’en restera pas là. Il faut que les échevins restent en contact avec les conseillers et que les conseillers restent en contact avec les jeunes. Le bourgmestre remercie les conseillers et les invite à déjeuner.

Roberto Traversini (Déi Gréng) ajoute que les conseillers peuvent soit aller à la Maison des jeunes avec Franco ou bien assister au Conseil communal des enfants.

 
Powered by EspaceNet © 2006